KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/26883 E., 2014/27650 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2014
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
360 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının hizmet tespit davası açması üzerine iş aktinin davalıca haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve ücret alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının davalı işverenlikte çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Duruşmada tefhim edilen hüküm özetinde kıdem tazminatının "5847,85 TL." yerine "55847,85 TL." olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi bir hata olduğundan bozma nedeni sayılmamıştır.
2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3- Davacı vekilinin ıslah dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen ıslah yolu ile artırılan miktarlara faiz yürütülmesi ve kıdem tazminatında faiz başlangıcının hükümde "fesih tarihi olan 28/05/2001" şeklinde belirtilmesi taleple bağlılık kuralına aykırı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/26883, K. 2014/27650, 23 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama