Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/2888 K.2014/7165

Davacı, davalı şirket bünyesinde 2005/Şubat ayından itibaren çalıştığını, uzun zamandır ücretinin geç ödendiğini, yol harcırah ve giderlerinin eksik ödendiğini, bu nedenlerle sağlığının bozulduğunu ve 26.07.2010 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini, çalışma süresi boyunca fazla çalışma, hafta tatili ve bayram tatili çalışmalarına karşılık ücretlerin ödenmediğini ve yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, zamanaşımı itirazında bulunduğunu, davacının hangi yıllarda kaç saat fazla mesaisi olduğunu, kaç gün hafta tatili ve bayram tatili çalışması olduğunu belirtmediğini, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığını, husumetin son çalıştığı D. N. Ltd. Şti.’ne yöneltilmesi gerektiğini, işe giriş tarihinin 10.03.2006 olduğunu, davacının 08.05.2006 tarihinde nedensiz olarak işten ayrıldığını, hak edişlerinin ödendiğini ve müvekkilinin ibra edildiğini, yıllık izinlerini kullandığını, kış aylarında fazla mesainin sözkonusu olamayacağını, davacının asgari ücretle çalıştığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdini ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyaya sunulan imzalı ücret bordroları ve hesap pusulalarında 2010/Ocak, 2009/ Ocak, Mayıs ve Aralık aylarında yıllık ücretli izin alacağının tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla, bu imzalı belgelerin davacıya gösterilerek imzaların aidiyeti belirlenip, sonucuna göre davacının yıllık ücretli izin hesabından dışlanıp dışlanamayacağının düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: