Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/29773 K.2014/22921

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile harcırah alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.07.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacı adına Avukat Y.. E.. ile karşı taraf adına Avukat İ.. A.. Y.. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde 22/02/1985 tarihinde profesyonel sendikacılık görevinin sona ermesi nedeni ile genel başkan danışmanı olarak davalı sendikada göreve başladığını, 22/02/2010 tarihine kadar fiilen çalışmasına devam ettiğini, son olarak davalı sendikanın Alanya’da bulunan işletmesinde yönetici olarak çalıştığını, çalıştığı süre içerisinde görevlerini fedakarca ve eksiksizce yerine getirdiğini, iş akdinin sona ermesi üzerine yapılan kıdem tazminatı ve ücret ödemelerinin eksik olduğunu, davacının çalışmasına devam ettiği davalıya ait turistik dinlenme tesisinde yaz aylarında 08,00 - 24,00,

kış sezonunda ise 4 ay aynı zamanda tamirat sezonu olması sebebi ile 08,00 - 21,00 arasında çalıştığını, bu çalışmalarına ilişkin fazla çalışma ödenmediğini, bayram ve genel tatillerde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini son 15 yıl çalışmalarını şehir dışında Ç... Tur tesislerinde geçirdiği için birikmiş harcırahlarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının sendikada ilk olarak 01/01/1987 tarihinde işe başladığını, 22/12/1995 tarih ve 116 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile davacının iş akdinin 02/01/1996 tarihi itibari ile feshedildiğini, kendisine yasa gereği kıdem ve ihbar tazminatı ile fesihten kaynaklanan diğer alacaklarının ödendiğini, fesihten sonra davacının sendikadan yeni görev talebinde bulunması nedeni ile 27/12/1995 tarih ve 119 sayılı yönetim kurulu kararı ile davacının 01/01/1996 tarihinden itibaren sendika genel merkezinde istihdam edilmesine karar verildiğini,

davacının 2. dönem çalışmasının 10/01/1996 tarihinde başladığını bu süreçte davacının mevcut genel başkanının gösterdiği tolerans nedeni ile işe düzenli gelmediğini, yönetim değişikliği olduktan sonra davacının bu tür davranışlarına izin verilmemesi nedeni ile Ankara 25 Noterliğinin 17/02/2010 tarih ve 5183 sayılı ihtarnamesi ile davacıya 08/02/2010 tarihinden itibaren işyerine devam etmediği ve devamsızlığına ilişkin herhangi bir mazeret bildirmediği, devamsızlığı istifa iradesi taşıyor ise sendikaya bildirilmesi,

devamsızlığı haklı kılan mazereti ve bunu ispatlayan belgeleri sunması için süre verildiği ve bunun üzerine davacı tarafından imzalı 23/02/2010 tarihli dilekçe ile sağlık sorunları nedeni ile iş akdini verimli olarak sürdürmesi olası olmaması sebebi ile İş Kanunun 24/1 Maddesi uyarınca iş akdini feshettiğine ve tazminatlarının ödenmesine karar verilmesini talep ettiği fesih bildirgesi sunduğunu,

sendikanın Yönetim Kurulu Kararı ile iyi niyetli bir şekilde 23/02/2010 tarih ve 13 sayılı yönetim kurulu kararı ile davacının sağlık sorunları sebebi ile iş kanunun 24/1 maddesi uyarınca iş akdinin feshettiğini bildirir dilekçenin kabulüne ve yasal haklarının ödenmesine karar verildiğini ve tüm tazminatlarının ödendiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, yönetici statüsünde olduğunu beyan ile davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 22/12/1995 tarih ve 118 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile iş akdi feshedilerek 27/12/1995 tarih ve 119 sayılı yönetim kurulu kararı ile yeniden işe alınması sebebiyle iş akdinin tasfiye edilmediği ; davacının işine son veren sendika yönetiminin hiçbir gerekçe göstermeden beş gün sonra davacıyı yeniden işe alması ve aynı iş yeri numarası üzerinden işlem yapılması iyi niyetli görülmemiş, daha az kıdem tazminatı ödemek için bu şekilde iş sözleşmesinin bitirildiği;

yönetici pozisyonunda olan davacının çalışma saatlerini istediği gibi belirleme hak ve yetkisi bulunduğu gerekçeleriyle bilirkişinin seçenekli yaptığı hesaplamadan iş akdinin tasfiye edilmemesi halinde hesaplanan kıdem tazminatı esas alınarak davacının kıdem tazminatına hak kazandığı kabul edilmiş, ancak diğer talepleri yerinde görülmeyerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının birinci dönem çalışmasının 22.12.1995 tarih 116 sayılı yönetim kurulu kararıyla sona erdiği, bu dönem çalışmasının kıdem, ihbar tazminatı ve izin alacağı ödenmek suretiyle tasfiye edildikten sonra 27.12.1995 tarih 119 sayılı kararla 10.01.1996 tarihinden itibaren genel merkezde istihdam edilmesine karar verildiği; ihbar tazminatının da davalı tarafından ödenmiş olması karşısında birinci dönem çalışmasının iş verence tasfiye edildiği kanaatine varılmakla mahkemece tüm çalışma dönemleri değerlendirilerek yapılan hesaplamaya itibarla kurulan hükmün hatalıdır.

Davacının tasfiye edilen dönem çalışması dışlanarak yapılan hesaplama incelendiğinde bilirkişi tarafından bakiye 19,51 TL alacak tespit edilmişse de % 06,6 damga vergisi hesabının hatalı yapılması sebebiyle bakiye alacak tespit edildiği görülmüş; bu sebeple kıdem tazminatına yönelik alacak talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Davacının harcırah alacağına yönelik talepler bakımından görevlendirme yazıları getirtilerek, davalı sendika genel yönetim kurulu kararları incelenerek , görevlendirme yapılan dönemler tespit edilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: