KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/30296 E., 2014/28959 K.·Mahkemesi : İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2014
- Tarihi
- 26/06/2012
- Numarası
- 2010/423-2012/719
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, dini ve milli bayram alacağı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, müvekkilinin iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı işçilik hak ve alacaklarının tahsili talebiyle davalı E..E.. Şirketi aleyhine dava açmış ve bu dava devam ederken asıl işveren olduğu iddia edilen A.. Ç.. Şirketi aleyhine açtığı başka bir davada aralarında hukukî ve fiili irtibat bulunduğundan bu dava dosyalarının birleştirilmesine karar verilmiştir.
Temyize konu karar gerekçesinde, birleştirme kararına değinilmiş, ancak birleşen dava hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği gibi, karar başlığında birleşen davanın davalısının da gösterilmediği görülmüştür.
Belirtilen sebeple, bağımsızlığını koruyan, yalnızca hukukî ve fiili bağlantı sebebiyle yargılamasının birlikte yapılmasını teminen asıl dava ile birleştirilen birleşen dava hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/30296, K. 2014/28959, 2 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama