Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/3034 K.2014/8047

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 10.06.1991 tarihinden 10.06.2009 tarihine kadar çalıştığını, belirtilen tarihte emekli olduğunu, işyerinde 1996 yılına kadar TİS uygulandığını, buna göre kıdem tazminatının 45 gün üzerinden ödendiğini, TİS sonrasında da 45 gün üzerinden hesaplama yapılmaya devam edildiğini, bu durumun işyeri uygulaması haline dönüştüğünü, yakın tarihe kadar işten çıkan, çıkarılan işçilere 45 gün üzerinden ödeme yapıldığının sabit olduğunu, davacıya bu uygulamanın yapılmadığını, kıdem tazminatının 30 gün üzerinden hesaplandığını,

işverenin eşit işlem yapma borcu nedeniyle alacağın 45 gün üzerinden hesaplanması gerektiğini, aynı konuda açılmış ve sonuçlanmış çok sayıda dava olduğunu, bu davalarda 45 gün uygulamasının işyeri uygulamasına dönüştüğü, eşit işlem yapma borcu nedeniyle tüm çalışanlara uygulanması gerektiğinin hüküm altına alındığını iddia ederek 1.000 TL kıdem tazminatının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının ibraname ve feragatname verdiğini, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, davacının şirketçe hazırlanan kıdem tazminatı hesap tablosunu da imzaladığını ve herhangi bir itirazı kayıt düşmediğini, şirkette kıdem tazminatının 30 günlük süre üzerinden ödenmekte olduğunu, davacının TİS’ten yararlanmansın mümkün olmadığını, 30.01.1996 tarihinde sendika üyeliğinden istifa ettiğini, şirketteki söz konusu uygulamanın yaklaşık 10 seneyi aşkın bir süre önce sona erdiğini, şirket ortaklar kurulunun 27.07.2004 tarihli toplantıda işyerinde İş Yasasındaki hükümlerin uygulanacağının oybirliği ile karara bağlandığını,

konuya dair Ankara 5. İş Mahkemesinin kararı ile kıdem tazminatı ödemesinin 45 gün değil, 30 gün üzerinden hesaplanmasının hukuka uygun olduğunun hüküm altına alındığını savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davanın kabulü ile 9.770,50 TL bakiye kıdem tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi kıdem tazminatının 30 günlük ücret yerine her yıl için 45 günlük ücret üzerinden ödenmesi gerektiğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.

Davacı işçi 1991 yılında işyerinde çalışmaya başlamış ve işyerinde 01.07.1995- 30.06.1996 yılları arasında toplu iş sözleşmesi yürürlükte kalmıştır. Davacı işçi sendika üyesi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanmış ancak yürürlük süresi içinde 30.01.1996 tarihinde üyelikten istifa etmiştir. Daha sonra toplu iş sözleşmesi imzalanmamıştır. Davacı işçi toplu iş sözleşmesi süresi bitmeden üyelikten çekildiğine göre toplu iş sözleşmesinin art etkisinden yararlanamaz.Davalı işveren tarafından kıdem tazminatı 30 günlük ücret üzerinden ödendiğinden kıdem tazminatı farkı isteğinin reddine karar verilmelidir. Mahkemece yazılı şekilde kıdem tazminatı farkı isteğinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F)Sonuç: