Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/31212 K.2014/25992

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı B.. B.. Genel Müdürlüğü adına Avukat , davalı E.. Turizm Tic. Ltd. Şti. adına Avukat ile karşı taraf adına Avukat geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, 15/12/1996-27/03/2010 tarihleri arasında davalı B.. B.. firmasının diğer davalı bünyesinde taşıma işini yaptığını, aylık 1900 TL ücret ödendiğini, davalı E.. şirketi ile müvekkili arasında taşıma ve araç kiralama sözleşmesinin imzalandığını, 27/03/2010 günü şifaen artık işe gelmemesinin istendiğini, bu şekilde iş akdinin sona erdirildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir,

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı B.. B.. vekili yazılı beyanlarında diğer davacı yüklenici firma ile B.. B.. arasında imzalanan sözleşme uyarınca her türlü sorumluluğun yükleniciye ait olduğunu, davalılar arasında asıl- alt işveren ilişkisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalılar arasında asıl- alt işveren ilişkisinin bulunduğu, iş kanunun 2. maddesi uyarınca asıl işverenin alt işverenle birlikte sorumlu bulunduğu, davacı ile davalı Ekşioğullar şirketi arasında düzenlenen sözleşmede davacıya aylık 1900 TL ödeneceğinin kararlaştırıldığı, dosyaya sunulan banka dekontunda davacı hesabına şubat 2010 ayı kiralık araç hizmet bedeli açıklaması ile 1900 TL nin yatırıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle bilirkişi raporunun 2. seçeneğine göre isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi davalılardan B.. B.. işyerinde iş alan alt işverenler işçisi olarak 15.12.1996-27.03.2010 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürerek davaya konu işçilik alacaklarını talep ve dava etmiştir. Dosya içinde yer alan Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümü cetveline göre davacının çalışmaları, 16.12.1996- 30.5.1999 arası K.. inşaat, 1.6.1999 -30.11.2000 arası K.. inşaat, 23.10.2003- 1.1.2004 arası A.. B.., 1.5.2004- 30.8.2004 arası E..

A..,11.08.2008- 17.5.2005 arası unvanı saptanamayan bir şirket, 5.10.2005- 10.5.2006 arası H.. B.., 23.12.2006- 30.6.2007 arası F.. D.., 3.3.2008- 31.12.2008 arası G.. Ltd Şti, 1.1.2009 – 31.1.2009 D.. Turizm Şirketi ve 1.1.2010- 11.3.2010 E.. Turizm şirketi üzerinden gösterilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının sigorta kaydının bulunmadığı 2001 ve 2002 yılları için de çalışma olgusunu gösteren belgeler olduğundan bahisle 15.12.1996-11.03.2010 arası kesintisiz çalışma kabul edilerek isteklerin kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece bu yönde bir gerekçeye yer verilmeksizin aralıksız çalışma esasına göre davalıların sorumluluğuna gidilmiştir.

Alt işverenler arasında işyeri devri esasının benimsenmesi ve son alt işverenin önceki alt işverenler dönemlerinden de sorumlu olabilmesi için alt işverenler arasında işyeri devri sırasında işçinin çalışmaya devam etmiş olması gerekir. Aksi halde sorumluluk, işyeri devri esası yerine önceki alt işverenler ile asıl işverenin her bir dönem için ayrı ayrı belirlenmelidir.

Somut olayda mahkemece alt işverenler arasında işyeri devri olup olmadığı ve varsa bu devir anında işinin çalışmaya devam edip etmediği tam olarak araştırılmamıştır. Gerekirse tanıklar yeniden dinlenmek suretiyle ve dosyadaki belgeler yeniden değerlendirilerek işyerinde personel taşıma işinin aralıksız olarak alt işverenler tarafından sağlanıp sağlanmadığı ve davacının aralıksız çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre isteklerle ilgili bir karar verilmelidir.

Davacının çalışmalarının geçtiği Kaygusuzlar İnşaat firması davacının soyismi ile benzerlik gösterdiğinden sözü edilen dönemde davacının iş sözleşmesi kapsamında çalışıp çalışmadığı da ayrıca değerlendirilmelidir. Davacının sözü edilen dönemde şirket ortağı ve yetkilisi olduğu belirlenirse, işçi ve işveren sıfatının birleşip birleşmediği hususu da ayrıca ele alınmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle davacının çalışma süreleri hakkında karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacı işçinin aylık ücreti 1.900,00TL olarak kabul edilerek hesaplamaya esas alınmıştır. Oysa davacı işçi ile davalı alt işveren arasındaki “taşıma ve araç kiralama” başlıklı sözleşme içeriğine ve dosyada yer alan ödeme belgelerine göre davacı işçi kendisine ait araçla çalışacak olup yapılan ödeme içinde araç kirası da bulunmaktadır. Araç kirasının ücret kapsamı içinde değerlendirilmesi ve işçilik alacakları hesabına dahil edilmesi hatalıdır. Bu konuda bilirkişi raporunun birinci seçeneğinde yer alan ücret üzerinden hesaplamaya gidilmelidir.