Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/32041 K.2014/11283

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılar yanında 07.12.2001-13.09.2011 tarihleri arasında bilgi işlem sorumlusu ve bilgisayar öğretmeni olarak çalıştığını, son ücretinin 1.450.-TL net olduğunu, 01.10.2009-13.09.2011 tarihleri arasında 1.450.-TL olan ücretinin hep 100.-TL eksik ödendiğini, iş akdini ödenmeyen alacakları nedeniyle feshettiğini, davalı H.. K..’ın 19.03.2010 tarihinde çalıştığı dershaneyi diğer davalı şirkete devir ettiğini, devir nedeniyle 07.12.2001-19.03.2010 tarihleri arasındaki işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen, 19.03.2010-13.09.2011 tarihleri arasındaki işçilik alacaklarından ise davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil,hafta tatil,ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının en son 880.-TL brüt aylık ücretle çalıştığını, yemek uygulamasının son 10 ayda kaldırıldığını, iş akdini başka dershane kurarak haksız kazanç elde etmek üzere feshettiğini, fazla mesai yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu , işyeri devri dolayısıyla her iki davalının da uyuşmazlık konusu alacaklardan sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın müştereken müteselsilen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, mükerrer hesaplama olup olmadığı, sorumluluk konusunda talebin aşılıp aşılmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının davalıların işlettiği dershanedeki asıl görevinin bilgi işlem sorumluluğu olduğu, ayrıca ek olarak bilgisayar derslerine de girdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık ifadeleri dikkate alınarak davacının işyerinde 08.00-20.30 saatleri arası çalıştığının , haftada 6 gün çalıştığında 18 saat fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi doğrudur. Ancak haftada 7 gün çalıştığında davacının 21 saat fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi gerekirken hafta tatili günleri çalışma saatlerinin de fazla mesai olarak hesaplanması hatalıdır. Bilirkişi ayrıca zamlı hafta tatili ücreti de hesaplamış ve mahkemece bu alacak hakkında da hüküm kurulduğundan fazla çalışma ve hafta tatili ücreti olarak mükerrer alacağa hükmedilmesi isabetsizdir.

3. Ayrıca bilirkişinin fazla çalışma ücreti hesabında davacının yıllık izinde olduğu süreleri de hesaba dahil etmesi hatalıdır.

4. Davacı dava dilekçesinde davalı H.. K..’ın 19.03.2010 tarihinde dershaneyi diğer davalı şirkete devir ettiğini, devrettiği 07.12.2001-19.03.2010 tarihleri arasındaki işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen, 19.03.2010-13.09.2011 tarihleri arasındaki işçilik alacaklarından ise davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek talepte bulunmuştur. Mahkemece davacının talebi aşılarak bütün alacaklar açısından herhangi bir ayırım yapılmadan ve tüm süre yönünden müştereken müteselsilen tahsile karar verilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç: