Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/33002 K.2014/25530

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 04/08/2005 -31/12/2009 tarihleri arası pilot ve uçuş eğitim müdürü olarak çalıştığını, son ücretinin 11.000 USD olduğunu, iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, ücret ve fark ücret alacağı ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın görevsiz mahkemede açıldığını, davacının pilot olması sebebi ile iş kanunundan doğan kıdem, izin, fazla mesai hakkı bulunmadığını, dava dilekçesinde iş akdinin feshi için yazılan gerekçelerin yerinde olmadığını, istifaen ayrıldığını, davacının son ücretinin net 2.760,- TL brüt 4.491,45,- TL olduğunu, bu nedenle davacının ücret iddiasının da doğru olmadığını, fazla mesai yapmadığını, alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücreti talebi hakkında mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi hatalıdır.

3-Yabancı para birimi ile hükmedilen alacaklar yönünden yürütülecek faizin "Devlet Bankalarının USD ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faizi ile birlikte fiili ödeme tarihindeki TL. karşılığı" olarak belirtilmesi yerine yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalıdır.

4-Ayrıca hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: