Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/3307 K.2014/7563

Davacı, iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi ve migren hastalığı nedeni ile yıllık izne çıkmak istemesine rağmen kendisine izin verilmemesi nedenleri ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının izin talebinin kabul edilmemesi üzerine istifa ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini feshinin haklı olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı ile yıllık izin taleplerinin kabulüne, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Davacının iş sözleşmesinde yılda 270 saat ile sınırlı olarak yapılacak fazla mesailerin karşılığının maktu ücretin içinde olduğu kararlaştırılmış olup işçinin aldığı ücret asgari ücretten yaklaşık % 40 oranında yüksektir. Bu durumda yukarıdaki ilkeler doğrultusunda yılda 270 saatle sınırlı olmak üzere yapılan fazla mesailerin hesaplama dışı bırakılması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

3- Davacının çıkış tarihinde düzenlenen bordroda bir kısım izin ücretinin banka hesabına ödendiği izlenimi edinilmektedir. Mahkemece yapılacak araştırma sonucu ödemenin varlığının tespit edilmesi halinde hesaplanan izin ücreti alacağından mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: