Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/33588 K.2014/26725

Dava

Taraflar arasındaki, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı işyerinde 04/03/2003-16/07/2010 tarihleri arasında müdür yardımcısı olarak çalıştığını istifa dilekçesi imzalattırıldığını ve kıdem ihbar tazminatlarının ödendiğini ancak genel tatillerde çalıştığı fazla mesai yaptığını bu alacakların ödenmediğini belirterek 13.000,00 TL fazla mesai alacağı ile 250,00 TL genel tatil alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının 04/03/2003-15/07/2010 tarihi itibariyle tüm haklarının verilerek işten çıkartıldığını 27/07/2010 tarihinde tüm haklarını aldığını fazla çalışma ve genel tatil çalışması yapmadığını belirten hiç bir alacağının kalmadığı hususunda ibraname verdiğini iddiaların haksız ve kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarından davacının yasal çalışma süreleri dışında da çalışmasının bulunduğu ve bunların ödendiğinin davalı tarafça yasal ve yöntemince ispat edilememesi nedeniyle davacının fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının yapılan %30 oranında hakkaniyet indirimi kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin hafta tatili ücretini talep ettiği birleşen dava 08.12.2011 tarihinde açılmış olup, dava dilekçesi davalı tarafa tebliğ edilmeden bir gün sonra birleştirme kararı verilmiştir. Tebligat için posta pulu olmadığı gerekçesiyle birleştirmeye dair kararda tebliğ edilmeksizin dosya birleşen mahkemeye gönderilmiştir.

Davalı vekili birleşen dosyaya ile ilgili gerekli tebligatların yapılmadığını bildirmiş olmakla birlikte birleşen dosya içeriği davalı vekilinin de hazır bulunduğu 21.02.2012 tarihli oturumda açıklanmıştır. Davalı vekilinin zamanaşımı defi üzerine alınan ek raporda kısmi dava ve birleşen dava için zamanaşımının dikkate alındığı belirtilerek hesaplama yapıldığı bildirilmiştir.

Bu itibarla birleşen dava dilekçesi ile birleştirme kararı davalı tarafa tebliğ edilmemiş olsa da dosyanın birleşen dosya içine konulmasının ardından davalı vekili dava dilekçesi ile birleştirme kararından haberdar olmuştur. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda birleşen dosya için zamanaşımı defi dikkate alınarak hesaplama yapılacağı belirtilmesine rağmen hesaplama daha önce açılan kısmi dava tarihi esas alınarak yapılmıştır.

Birleşen davaya konu olan hafta tatili alacağı bakımından sözü edilen dava tarihinden 5 yıl geriye gidilerek 08.12.2006 tarihinden itibaren hesaplamaya gidilmesi gerekirken, kısmi dava tarihinden geriye gidilerek 22.10.2005 tarihinden itibaren hesaplama yapılması hatalıdır.