Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/3400 K.2014/7616

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı kooperatifte 09.09.1996 tarihinde satış görevlisi tezgâhtar olarak işe girdiğini bu çalışmasının iş akdinin haksız olarak fesih edildiği 04.01.2010 tarihine kadar devam ettirdiği,

müvekkilinin Muğla 4. Noterliğinin 08.01.2010 tarih ve 205 yevmiye numaralı ihtarı ile 14.575 TL Kıdem Tazminatı 2.050 TL ihbar tazminatı, 24.000 TL fazla çalışma ücreti, 2.800 TL yıllık ücretli izin alacağı, 2.130 TL genel, ulusal ve dini bayram ücret alacağı olmak üzere fazlaya ilişkin alacağı saklı kalarak toplam 45.555 TL alacağının 7 gün içerisinde ödenmesini talep ettiğini, davalı tarafında 08.01.2010 tarihinde Ula Noterliğinin 46 yevmiye numaralı ihtarı ile iş akdinin tek taraflı fesih edildiğini,

gerekçe olarak da "Kooperatife ait işyerinde 02.01.2010 tarihinde yapılan yılsonu sayımında yapılan sayımların % 50 civarında yanlış sayıldığı, bu fahiş hata nedeniyle 03.01.2010 tarihinde tekrar sayım yapma gereği duyulduğundan iş yerinin kapalı kaldığı, satış yapılamadığı, konu hakkındaki savunmasının tatmin edici bulunmadığı" hususlarının gösterildiği, davalıya ait iş yerinin sabah saat 08.00 de açılıp akşam ezanına kadar açık kaldığı,

yaz aylarında müvekkilinin ortalama 20.30'a kadar çalıştığı, Kurban bayramlarının 3 ve 4. günleri ile Ramazan bayramının 3 günleri, genel tatil günleri ile ulusal bayramlarda da işyerinin açık olduğu ve müvekkilinin çalıştığını, müvekkilinin 13 yılı aşkındır çalıştığı ve ilk 5 yılda 10'ar gün yıllık izin kullandığı 8 yıldır da yıllık izin kullanmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık ücretli izin, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş akdinin haklı sebeplerle (İş Kanunu’nun 25. mad. ikinci bendi) feshedildiğini, davacıya kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ödenmesinin yasa gereği mümkün olmadığını, ayrıca davacının fazla mesai ve yıllık izin ücret alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davacı dava dilekçesi ile fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacakları için 5.000 TL talep etmiş olup ıslah dilekçesi ile fazla mesai alacak talebini 5.000 TL’den 10.531 TL’ye ıslah etmiş, ulusal bayram genel tatil alacağını da 617,44 TL olarak ıslah etmiştir.

Davacıya fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacak taleplerinin miktarı açıklattırılmadan hüküm kurulması hatalıdır.

3) Davacının dava ve ıslah dilekçeleri ile talep ettiği alacak miktarları ayrıştırılarak; dava dilekçesi ile talep ettiği alacakları için dava tarihinden, ıslah ile talep ettiği alacaklar ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken tüm alacaklara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

4) Davalı taraf ıslah dilekçesine karşı süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunmuş olup davalının ıslaha karşı zamanaşımı definin dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalıdır.

5) Mahkemece hükmedilen alacak miktarlarının net mi brüt mü olduğu açıklanmadan hüküm kurulmuştur. Hükmedilen alacak miktarlarının net mi brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında açıkça ve anlaşılabilir bir şekilde yazılmamasının infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.

6) Dairemizce son yıllarda, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde, taktiri indirim yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda ulusal bayram genel tatil alacağının takdiri delil niteliğindeki tanık beyanı ile ispat edildiği nazara alınmadan belirlenen alacaktan uygun oranda takdiri indirim yapılmaması hatalıdır.

7)Taraflar arasında iş akdinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Davacı; iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı ise iş akdinin feshinin haklı nedene dayandığını savunmuştur.

Feshe dayanak kılınan olay incelendiğinde davalı işyerinde bulunan ürünlerin sayımının yapıldığı, bu ürünlerin sayımı ile ilgili davacının görevli olduğu, davacının da kabulünde olduğu üzere sayım işlemi sırasında bazı ürünlerin hatalı sayıldığı, bunun üzerine işyerinde çalışan diğer işçilerle birlikte yeniden sayım yapıldığı, davacının bu şekilde hatalı sayımının düzeltildiği, işveren tarafından tutulan 3 Ocak 2010 tarihli tutanakta hatalı sayımının nedeninin dalgınlık sonucu olduğunun gereken titizliği göstermediğinin davacı tarafından ifade edildiğinin yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece karar gerekçesinde davacının feshe dayanak fiilinin kastı aştığı vurgulanmış ise de davacının feshe dayanak davranışı bir kasıt ile yaptığı açık değildir.

Tüm dosya kapsamından davacının feshe dayanak kılınan olayda kusurunun bulunduğu, kusurun davacının da kabulünde olduğu, davacının hatalı ürün sayımı ile ilgili olarak kastının bulunmadığı gözetildiğinde iş akdinin feshinin somut olayın özelliğine göre ağır bir yaptırım olduğu, feshin ölçülülük ilkesine aykırı düştüğü, bu hali ile geçerli fesih için neden oluşturabilir ise de haklı nedenle fesih için bir gerekçe olamayacağı gözetilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: