Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/3464 K.2014/8324

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işyerinde 2004 yılının Ocak ayından itibaren temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından sebepsiz olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, 2008 yılından 1 hafta ile 2009 ve 2010 yıllarına ait yıllık izin, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, hakkında defalarca tutanak tutulduğunu, amirlerinin emir ve talimatlarına uymadığını, işe başlama tarihinin 20.03.2009 olduğunu ve bu nedenle 1 yıllık süre dolmadığı için kıdem tazminatı talebinin olamayacağını, şirket devri olmadığını, diğer alacak taleplerinin de yersiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında hizmet süresi konusunda uyuşmazlık vardır. Davacı işçi, 29/09/2005-01/02/2010 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının kayıtlardan da anlaşıldığı üzere 20/03/2009-01/02/2010 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının çalışma süresi davacı iddiası gibi kabul edilmiş ise de; mahkemenin ulaştığı bu sonuç, yeterli inceleme ve araştırmaya dayanmamaktadır. Taraf tanıklarının hizmet süresine ilişkin anlatımları yeterli değildir. Bu itibarla tanıkların yeniden dinlenerek hizmet süresi ile ilgili ayrıntılı beyanlarının alınması ve kayıtlarla birlikte bu beyanların değerlendirilmesi suretiyle işçinin çalışma süresinin tespiti gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: