KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/35001 E., 2014/20590 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi (İş)
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2014
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.C. ... vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.
Davalı ... Temizlik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı T.C. ... vekili ve ... Temizlik Şirketi vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı .... Temizlik Şirketinin tüm, davalı T.C. ...’nın aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2-492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davalı Bakanlığın harçtan muaf olmasına rağmen yargılama giderlerine harç katılarak harca mahkûm edilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Kararının hüküm kısmının 3. bendinin çıkartılarak yerine;
“ 3- Harç hariç 320,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 115,15 TL harç masrafının davalı Şirketten alınarak davacıya verilmesine”
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/35001, K. 2014/20590, 19 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama