Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/35471 K.2014/30033

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 24.10.1988-05.07.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmetli olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından 05.07.2010 tarihinde emeklilik nedeniyle feshedildiğini, kıdem tazmınatının 30 günlük ücret üzerinden hesaplanarak ödendiğini ancak 30 güne göre değil 45 güne göre hesaplanmasının gerektiğini, bu uygulamanın işyeri şartı haline geldiğini ileri sürerek, fark kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 30 gün üzerinden hesaplanarak kıdem tazminatının ödendiğini, davacının da işvereni ibra ettiğini davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda davacı, davalı şirkette hizmetli olarak belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışmıştır.

Davacının iş sözleşmesi, kıdem tazminatı her yıl için 30 günlük ücret esasıyla hesaplanıp ödenerek 05.07.2010 tarihinde emeklilik nedeniyle son bulmuştur.

30.06.1996 tarihinde sona eren ve yenisi yapılmayan Toplu İş Sözleşmesinde, işçilerin kıdem tazminatı hesabının her yıl için 45 günlük ücret esasıyla hesaplanacağı düzenlenmiştir. Davacı, 30.01.1996 tarihinde sendika üyeliğinden ayrılmıştır.

İşveren, 27.07.2004 tarihinde aldığı karar ile kıdem tazminatı ve diğer alacakların hesabı konusunda İş Kanunu hükümlerinin uygulanacağını kabul etmiştir. 30.05.2004 tarihinden sonra işten çıkarılan davacı dâhil bütün işçilerin kıdem tazminatları, her yıl için 30 günlük ücret tutarından hesaplanmıştır. Davacı, Toplu İş Sözleşmesinin sona ermesinden önce sendika üyeliğinden ayrıldığı için Toplu İş Sözleşmesinin art etkisinden yararlanması mümkün değildir. Dairemizin 2013/12458 ve 2011/ 51887 E gibi pek çok içtihadında da aynı

gerekçe ile fark kıdem tazminatına hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir. Davacı henüz Toplu İş Sözleşmesi yürürlükte iken üyelikten ayrılması, 30.05.2004 tarihinden sonra işverenin 45 gün üzerinden kıdem tazminatı ödememesi karşısında mahkemenin gerekçesine dayanak aldığı işyeri şartının oluştuğu kabul edilemez.Bu nedenle, mahkemece, davacının fark kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: