Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/37175 K.2014/30810

ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda; her ne kadar davacı işçi fazla çalışma karşılığının ödenmediğini iddia ederek bu alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiş ve Mahkemece tanık beyanlarına göre fazla çalışma ücret alacağının kabulüne karar verilmiş ise de, dava dilekçesinde çalışmanın hafta içi 09.00-18.00 saatleri arası, cumartesi günlerinin ise yarım saat olduğunun açıklanması karşısında tanık beyanları dikkate alınarak fazla çalışma hesaplanması yerinde değildir.

Bu çalışma düzenine göre haftada 5 gün, 1 saat ara dinlenmesi ile 8x50=40 saat, Cumartesi günü 0,5 saat olmak üzere haftalık çalışma süresi 40,5 saattir. Davacının fazla mesaisi sözkonusu değildir. Bu nedenle mahkemece fazla çalışma ücret alacağının reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: