Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/38025 K.2014/32170

genel tatil, ikramiye ile asgari geçim indirim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin emeklilik nedeni ile sona erdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil, ikramiye ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin emeklilik nedeni ile sona erdiği gerekçesiyle kıdem tazminatı ile yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ve ikramiye taleplerinin kabulüne, fazla mesai talebinin kısmen kabulüne, asgari geçim indirim talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı, kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işyerinde ikramiye ödemesi yapılıp yapılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı taraf işyerinde yılbaşı ve dini bayramlarda olmak üzere yılda 3 kez yarım maaş tutarında ikramiye verildiğini iddia etmiş, davalı taraf ise işyerinde ikramiye uygulaması bulunmadığını savunmuştur. Davacı tanıklarından N.. T.. 2008-2009 yıllarında işyerinde çalışmış olup ikramiye uygulaması bulunmadığını beyan etmiş, diğer davacı tanığı M.. K.. ise 2005-2007 yıllarında işyerinde çalışmış olup dini bayramlarda yarım maaş ikramiye ödendiğini beyan etmiştir. Davalı tanıkları ikramiye uygulamasının bulunmadığını beyan etmişlerdir.

Tüm taraf tanıklarının beyanları dikkate alındığında ikramiye alacağının kanıtlandığı söylenemez. Bu talebin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Davacının ikramiye almadığının kabulü karşısında giydirilmiş ücrete ikramiyenin katılması mümkün değildir.

Davacının kıdem tazminatının hesabına esas ücretide ikramiye olmadan yeniden belirlenmelidir.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmememesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: