Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/39085 K.2014/30878

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı iş yerinde 1989 Ekim ayı ile 07.05.2010 tarihleri arasında çalışmış olduğunu, işyerinden ayrılmadan önce 1.200- TL net maaş aldığını,iş yerinde öğlen yemeği olduğunu, servis olmadığını ancak davacıya bazen benzin parası verildiğini, hafta içi 08.00- 18.00, Cumartesi ise 08.00-13.00 arası çalıştığını, hafta içi en az 3 gün 2-3 saat fazla çalıştığını, davacının emekli olması nedeniyle işten ayrılmış olduğunu, ancak talep etmesine rağmen kendisine kıdem tazminatının verilmediğini, davacının son beş senelik yıllık iznini kullanmadığını iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış, davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı işveren nezdinde Ekim 1989 tarihinde çalışmaya başladığını iddia ederek talepte bulunmuşsa da, mahkemece davacının SSK kaydına itibar edilerek başlangıç tarihi belirlenerek sonuca gidilmiştir.

Davacıya ait hizmet döküm cetveli incelendiğinde, 1992/1. Dönemde 340005582792.34.06 sicil numaralı işyerinde çalışmaya başladığı, bu çalışmasının 15/08/1994 tarihine kadar devam ettiği ve davacının aynı gün davalı işveren nezdinde çalışmaya devam ettiği görülmüştür.

Davacının Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne verdiği şikâyet dilekçesinde, şirketten önce R.. T..’ın yanında işe başladığını beyan etmesi karşısında, yukarıda sicil numarası belirtilen işyerinin kime ait olduğu ve davalı şirketle bir ilgisi olup olmadığı araştırılarak, davacının hizmet süresinin SGK kayıtları detaylıca incelenerek belirlenmesi gerekirken hizmet süresinin eksik araştırma ile belirlenmesi hatalıdır.

3-Davacı, davalı işyerinde kendi iddiasına göre 20 yıl civarında, mahkeme kabulüne göre 16 yıl civarında çalışmıştır. Aynı işyerinde 15 yılı aşkın bir süredir şoför olarak çalışan davacının yaptığı iş ve kıdem dikkate alındığında, asgari ücretle çalıştığını kabul etmek hayatın olağan akışına aykırıdır. Mahkemece yapılacak iş, davacının özelliklerini belirterek emsal ücret araştırması yapmak ve tanık beyanlarını da değerlendirerek ücreti belirleyip sonuca gitmektir. Ücretin de eksik araştırma ile belirlenmesi hatalıdır.

4- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: