Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/39839 K.2014/31203

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili 03.08.2011 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işveren işyerinde Temmuz 2003 tarihinde çalışmaya başlamasına rağmen davalı işverence SGK'ya 2004 yılında bildirildiğini, net aylık ücretinin 700,00 TL olmasına rağmen SGK'ya asgari ücretten bildirim yapıldığını, bunun emekli maaşının düşük olmasına neden olduğunu, işyerinde haftanın 5 günü 08.00 – 18.00, Cumartesi günü 08.00 – 17.30 saatleri arasında milli bayramlar dahil dini bayramların ilk iki günü dışında çalışmasına rağmen fazla mesai ücreti ödenmediğini,

2010 yılından itibaren işyerinde tüm çalışanlara ayda 100,00 TL ücretlerine zam yapıldığı halde müvekkiline zam yapılmadığını, Temmuz 2011 ayında işverenin müvekkiline baskı uygulayarak işe gelmemesini söylediğini, müvekkilinin verilmeyen zam ve ödenmeyen fazla mesai ücretleri nedeni ile iş akdini noter aracılığı ile 27.07.2011 tarihinde feshettiğini, beyan ederek, fazlaya ilişkin talep ve hakkını saklı tutarak.

250,00 TL kıdem tazminatı, 1.000,00 TL fazla mesai alacağı, 100,00 TL bayram tatili alacağı olmak üzere toplam. 1.350,00 TL'nin davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren 14.10.2011 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının 23.07.2011 – 25.07.2011 tarihleri arasında izinsiz işe gelmediğini, 26.07.2011 tarihinde ihtarname gönderdiklerini, davacının işyerini terk etmek sureti ile haklı neden olmadan iş akdini fesih ettiğini, kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, işyerinde normal çalışma saatleri dışında bayram ve resmi tatillerde çalışma olmadığını, davacının işyerinde 22.04.2004 – 16.08.2011 tarihleri arasında çalıştığını, davacının işi terk ederek iş akdini feshettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini 4857 sayılı İş Kanunun 24/II-e maddesi gereğince haklı nedenle fesih ettiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir,

D)Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı dava dilekçesinde, davadan önce gönderdiği ihtarnamede ve delil dilekçesinde, çalışma saatlerinin haftada 5 gün 08.00-18.00, cumartesi günü ise 08.00-17.00 saatleri arasında olduğunu açıklayarak fazla çalışma alacağı olduğunu belirtmiş ise de, fazla çalışma ücreti haftada 6 gün 08.00-18.30 saatleri arasında çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır.

Davacının çalışma saatlerine ilişkin açıklamaları karşısında fazla çalışmanın haftanın 5 günü 08.00-18.00 saatleri arasında, 1 saat ara dinlenmesi ile 9x5=45 saat, cumartesi çalışmasında da 08.00-17.30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile 8,5 saat olarak kabulü ile, 53,5 saat haftalık çalışmadan 45 saatlik yasal çalışma süresi düşülerek haftada 8,5 saat üzerinden % 30 takdiri indirim yapılmak suretiyle hesaplanması gerekirken, talep aşılarak fazla çalışma alacağına hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: