Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/39861 K.2014/28617

Dava

Davacı ve karşı davalının kıdem ve ihbar tazminatı, davalı karşı davacının ise ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle asıl davanın hükmen gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karşı davanında reddine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı karşı davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı karşı davacı asil Uğur Özeray ile adına Avukat, karşı taraf adına Avukat geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı, davalı işyerinde 18.02.2003-31.08.2010 tarihleri arasında vardiya şefi olarak çalıştığını, işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatı ödeneceği yönünde kendisinde güven oluşturulması üzerine verilen kağıdı imzaladığını ancak kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı, davacının haklı bir neden olmaksızın istifa ederek işten ayrıldığını ve ertesi günde başka bir işyerinde işe başladığını, kendisine kıdem ve ihbar tazminatı ödeneceği yönünde bir güvence verilmediğini savunarak, davanın reddini, ihbar öneline uymadan işten ayrıldığından ihbar tazminatı alacağını istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı-karşı davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davacı-karşı davalının davasının kabulüne, davalı-karşı davacının davasının ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı-karşı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık iş sözleşmesinin fesih noktasında toplanmaktadır.

Önümüze gelen bir hukuki uyuşmazlıkta güvenin meydana gelmesini sağlayacak koşullar önem taşır. Kanunun getirdiği güvenin korunmasına ilişkin ilk ayrımın ötesinde en çok tartışılan doğal öğelerdir. Doğal öğeler temelinde insan davranışını ele alır. Yazılı ve sözlü olabilir. Bu bağlamda sözlü ifadeler, çeşitli vesika ve belgeler örtülü irade davranışlarını da sayabiliriz.

Açık irade beyanın korunması pek sorun yaratmasa da örtülü irade beyanın aynı kolaylığı taşıdığından söz edilemez. Ancak bu halde de ortada korunması gereken bir güven söz konusu ise hukuken de bir sonuç doğurması kaçınılmazdır. Burada öne çıkacak durum irade beyanın ya da zımni hallerin gerçek hak sahiplerini/ gerçek durumu yansıtıp yansıtmayacağıdır.

Güven sorumluluğuna yaklaşımında bir diğer yön dürüstlük kuralından doğan yükümlülüklere aykırı davranmanın söz konusu olmasıdır. (Ayrıntılı bilgi için bkz, Oğuztürk Burcu Kalkan Güven Sorumluluğu, Doktora Tezi, İstanbul 2008,sh 129 vd)

Uyuşmazlığın her iki hukuki olgunun birlikte değerlendirilerek güven sorumluluğu ilkesi doğrultusunda çözümü gerekir.

Somut olayda davacı-karşı davalı işçi, davalı-karşı davacı işveren tarafından kendisine işten ayrılması halinde kıdem ve ihbar tazminatı ödeneceği hususunda güven verilmesi üzerine iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürmüştür. Davalı-karşı davacı ise işçiye bu yönde bir güven verilmediğini savunmuştur.

Mahkemece davalı işveren tarafından davacı işçide kıdem ve ihbar tazminatlarının ödeneceği yönünde güven oluşturulduğundan işçinin istifa ettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatını hüküm altına almıştır. Ancak davacı işçi, davalı işveren tarafından kendisine istifa etmesi halinde kıdem ve ihbar tazminatının ödeneceği hususunda güven oluşturulduğunu ispat edememiştir.

Mahkemece davacı-karşı davalının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, davalı karşı-davacının ihbar tazminatı talebinin ise kabulüne karar verilmesi gerekir.