Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/4022 K.2014/9128

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davacının 11.08.2007 tarihinde davalı işyerinde şoför olarak çalışmaya başladığını, işverence sigorta başlangıcının 09.11.2007 olarak bildirildiğini, kesintili çalışma gösterildiğini, iş akdinin 11.03.2009 tarihinde haksız şekilde feshedildiğini, son ay net 750,00 TL ücret aldığını, normal çalışma saatlerinin cumartesi günü dahil 05.00-17.00 saatleri arasında olduğunu ancak saat 20.00-21.00'e kadar çalışıldığını, pazar günü ise 06.00-14.00 saatleri arasında çalıştığını, hafta tatillerinin kullandırılmadığını, tüm resmi ve genel tatillerde çalışmak zorunda kaldığını,

çalıştığı tüm süre boyunca kendisine tahsis edilen araçla işine gelip gittiğini, öğle yemeğinin işveren tarafından verildiğini, Aralık/2008 ve Şubat/2009 ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, ücret, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının büyük ölçüde özensiz ve dikkatsiz çalıştığını, işyeri kurallarını hiçe saydığını, şirkete zarar verdiğini, tüm uyarılara rağmen hareket ve çalışmasında düzelme olmadığını, davacı hakkında tutanaklar tutulduğunu, 08.03.2009 ve 09.03.2009 tarihli tutanaklarda davacının kullandığı aracın araç takip sisteminden takip edilerek davacının yanına gidilmesi sonucunda davacının Akfırat bölgesinde bulunan bir piknik alanında şirket çalışanı bir bayan ile bira içmekte olduğunun tespit edildiğini, 13.03.2009 tarihinde tüm olaylar hakkında ve son olay hakkında sözlü beyanının alınıp, yazıya geçirilerek iş akdinin feshedildiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işverence iş akdinin 11.03.2009 tarihinde 4857 sayılı 17.maddesine göre feshedilip, işten ayrılma bildirgesinin Türkiye İş Kurumu'na verildiği ancak sonradan haklı fesih yapıldığı savunmasında bulunulduğu, 13.03.2009 ve 09.03.2009 tarihli tutanak sunulduğu, sunulan tutanaklarda davacının mesai saatleri içinde görev yeri dışında bir başka çalışan ile bira içerken görüldüğü hususunun yazılı olduğu ancak gören kişinin M.

T. olarak bildirilmesine rağmen, bu şahsın tanık olarak dinletilmediği, tutanağın ispatlanmadığı, 13.03.2009 tarihli tutanağın ise fesihten sonra düzenlenmiş, feshe etkisi olmayan belge olduğu, davacının feshin haklı olduğu yönündeki iddiasını ispatlayamadığı gibi Türkiye İş Kurumu'na verdiği işten ayrılma bildirgesinde tazminat gerektirecek şekilde feshin yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yıllık ücretli izin hesabında, Mart/2009 ücret hesap pusulasında tahakkuk ettirilen yıllık izin ücretinin değerlendirilmediği görülmüştür. Bu ücret hesap pusulasında 9 gün normal çalışma ve 2 gün hafta tatili ödemesi tahakkuk ettirilmiş, ayrıca 30 günün kalan süresinin izin olarak kullandırıldığı ve karşılığında 350,00 TL tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla, izin belgesinin davacıya gösterilerek değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: