Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/4521 K.2014/8540

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 1995 yılında 3 ay davalı işyerinde çalıştıktan sonra sigortası yapılmadığı için işi bıraktığını, işten ayrıldıktan 11 ay sonra yeniden aynı işyerinde çalışmaya başladığını, sigorta ilk girişinin 01/04/1997 yılında yapıldığını, ilk yıllarda günde 10 saat ayda 2 ya da 3 saat izin kullanarak çalıştığını, son iki yıl hiç izin kullanmadığını, ayda 30 gün ve günde 15 saat fiilen çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle işi bıraktığını iddia ederek, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ücreti ile asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının fazla çalışma yapmadığını, ücretlerinin ödendiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının Uyap üzerinden alınan aile nüfus kaydından 1 çocuğunun bulunduğu anlaşılmış olup, asgari geçim indiriminin tanık beyanlarına göre davacının 2 çocuğu olduğu varsayılarak hesaplanması ve hüküm altına alınması isabetsizdir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık 18 saat ve üç ayda bir hafta 32,5 saat fazla çalışma yaptığı belirtilmiş ve fazla çalışma ücreti bu hesap üzerinden hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamından fazla çalışma süresinin tanık beyanlarına itibarla belirlendiği anlaşılmaktadır.

Tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davacının haftanın 6 günü, 07.00-19.00 saatleri arası, 1,5 saatlik ara dinlenmesinin düşülmesi ile (10,5x6=) 63 saat çalıştığı, 18 saat fazla çalıştığı, 3 ayda 1 hafta sonu 07.00-21.00 saatleri arası çalıştığı, bu durumda davacının 3 ayda 1 hafta sonu 1,5 saat ara dinlenmesinin tenzili ile günlük 12,5 saat çalışmasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Ancak davacı lehine ayrıca hafta tatili çalışma ücretine de hükmedildiğinden, bu süreden 7,5 saatlik günlük çalışma süresinin tenzil edilmesi gerekecektir. Bu durumda davacının 3 ayda bir (18+5=) 23 saat toplam fazla çalışmasının bulunduğu anlaşıldığından, davacının haftalık 18 saat ve 3 ayda bir hafta (18+12,5=) 32,5 saat fazla çalışması üzerinden hesap yapılması mükerrer tahsile sebep olacağından hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: