Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/479 K.2014/2024

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.01.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat N.. U.. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, davalı işverene ait işyerinde 01 Nisan 2000 tarihinde Kasaphane Bölüm Şefi olarak çalışmaya başladığını, en son ücretinin 1.400,00 TL/ net, 1.953,94 TL/brüt olduğunu, haftada 6 gün çalıştığını, işe başladığı tarihten itibaren çalışma dönemi içinde haftanın 3 günü her gün 5 saat olmak üzere haftada 15 saat fazla çalışma yaptığını, diğer günlerde de normal çalışma süreleri aşılarak çalışma yapıldığını, davalı işveren fazla çalışma ücretlerinin yada izin kullandırılarak karşılanacağını taahhüt etmesine karşın bu taahhüdünü yerine getirmediğini,

Şubat 2008 ayında davacı ile birlikte aynı işyerinde kıdem süresi uzun olan çalışanların bir kısmının ücretli izne gönderildiğini, izin dönüşü olan 24.03.2008 tarihinde davacı gibi izin süresi biten işçiler işyerine geldiklerinde güvenlik tarafından işyerine alınmayarak iş akitlerinin feshedildiğinin sözlü olarak bildirildiğini, Bölge Çalışma Müdürlüğüne yaptığı başvuru sonucunda hak ve alacaklarının saptandığını ileri sürerek kıdem, ihbar, fazla çalışma ücreti ve vergi iadesi alacaklarının davalıdan faizi ile alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacının iddiasının aksine aylık ücreti 1.400,00 TL/net değil 610,00 TL/brüt olduğunu, davacının şirketten kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığını, iş akdinin şirket tarafından feshedilmediğini, daha yüksek ücretli iş bulduğundan iş akdini kendisinin feshettiğini, işyerinde çalışma şartları vardiya esasına dayandığını, vardiya saatlerinin 08.00 / 16.00, 16.00/ 24.00, 24.00 / 08.00 olduğunu, ücret bordrolarında imzasının bulunduğunu ve tazminat ve alacaklara hak kazandığı düşünülmesi halinde bu ücretler üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, dava konusu edilen ihbar ve fazla çalışma alacaklarının zaman aşımına uğradığını, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde davalı işveren tarafından sona erdirildiği, yaptığı iş, işin niteliği ve kıdemi dikkate alındığında, tanık beyanları ile doğrulanan aylık 1.400,00 TL net ücretle çalıştığı, hesap edilen fazla çalışma ücretinden %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2 – Davacı vekili davaya konu alacakları ıslah yoluyla arttırmış, davalı taraf usulüne uygun olarak ıslahtan sonra zamanaşımı defini ileri sürmüştür. Fazla çalışma alacağı bakımından ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili olmakla Mahkemece davalının zamanaşımı defi üzerinde durulmaksızın ek rapor alınmadan karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.