KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/583 E., 2014/5364 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2014
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı ... İş Kanununa tabi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ve ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar, davacıya ait işyeri ve ....kayıtları ile bilirkişi raporuna dayanılarak kıdem, ihbar tazminatı ve ücret alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Mahkemece yapılan yargılama sonunda yasaya uygun şekilde kıdem, ihbar tazminatı ile ücret alacağının hesaplanıp, hüküm altına alınması isabetlidir.
Ancak mahkemece davacının Basın İş Kanununa tabi çalıştığı ve anılan Yasada fesih tarihinden itibaren faiz ödeneceği ve Basın İş Kanunundan kaynaklanan alacaklara bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedileceği yönünde bir düzenleme Basın İş Kanunundan kaynaklanan alacaklara yer almadığı dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalı olup,bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/583, K. 2014/5364, 20 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama