Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/6477 K.2014/8700

Dava

Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret ile prim alacaklarının ödetilmesi, davalı- karşı davacı ise ihbar tazminatı alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle asıl davanın kısmen gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karşı davanın reddine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.03.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı-karşı davacı adına Avukat N. A. ile karşı taraf adına Avukat E. Ö. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı-karşı davalı işçi, aylık brüt 2.023,00 TL ücret ile çalıştığını, yol ve yemek masraflarının davalı tarafından karşılandığını, 2006 Temmuz ayından 2008 Eylül ayına kadar 07:00-23:00 saatleri arasında çalıştığını, normal çalışma döneminde ise 08:30-20:30 saatleri arasında çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ücreti, ücret ve prim alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı işveren, davacının maaş artırım talebinin yerinde görülmemesi üzerine davacı aylık brüt 2.023,00 TL ücret ile çalışmayacağını beyan ederek iş akdini kendisinin feshettiğini, çalışma saatlerinin 08:30-18:30 arası olduğunu ve fazla mesai yapılmadığını, fazla mesai yapılması durumunda fazla mesai ücretlerinin ödendiğini belirterek haksız ve dayanaksız açılan davanın reddini savunmuş, davacının 5 yılı aşkın çalışmasının ardından bildirim yapmaksızın iş akdini feshettiğinden 500,00 TL ihbar tazminatının davacıdan tahsilini karşı dava olarak ileri sürmüştür.

Mahkemece, davacının davalı şirkette çalışırken iş akdi davalı şirket tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davaya konu tazminat ve işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi dava dilekçesinde 2006 Temmuz ayından 2008 Eylül ayına kadar 07:00-23:00 saatleri arasında çalıştığını, normal çalışma döneminde ise 08:30-20:30 saatleri arasında çalıştığını açıklamış ve buna göre fazla çalışma ücreti talep etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacı tanığının anlatımına göre 07:30- 23:00 arası çalışma esası doğrultusunda günde 5 saat fazla çalışma olsa da günde 3 saat ile sınırlandırılarak haftada 15 saat fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır.

Davacının dava dilekçesinde normal dönem olarak açıkladığı çalışma saatleri ile bağlı olduğu kabul edilmeli ve belirtilen dönem için 08:30-20:30 arası 12 saatlik çalışma süresinden 1.5 saat ara dinlenmesi düşülerek haftada 5 gün çalışma esasına göre 52.5 saat haftalık çalışma süresi belirlenmelidir. Bu durumda davsa dilekçesinde açıklanan tarihler arası dışında kalan dönem için haftalık fazla çalışma süresi 7.5 saat olarak dikkate alınmalıdır.

Mahkemece davacının çalışma saatleri konusunda talebini aşar şekilde hesaplamaya gidilmesi hatalıdır.

3- Davacının son ücreti taraflar arasında tartışmasız olup, ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti dışındaki alacaklar bakımından son ücretin asgari ücrete oranına göre önceki dönem ücretleri belirlenmiştir. Davalı vekili taraflar arasında tüm çalışma dönemi ücretlerinin tartışmasız olduğunu ileri sürerek, oranlama esasına göre yapılan hesaplamaya itiraz etmiştir.

Belirtmek gerekir ki, işçinin dönem ücretlerinin belli olduğu ya da belirlenebildiği hallerde bilinen son ücretin asgari ücrete oranına göre hesaplamaya gidilmesi doğru değildir. Dosya içinde davacının imzasını taşıyan bazı ücret bordroları ile bankaya maaş ödeme bilgileri yer almakta olup davalının bu yöndeki itirazları değerlendirilmeli ve dönem ücretlerinin belirlenmesi durumunda saptanan ücretlere göre hesaplamaya gidilmelidir.

4- Davacı işçi bazı aylar ücretlerinin yarım ödendiğini ileri sürerek ücret farkı isteğinde bulunmuş, davalı işveren ise ekonomik krize bağlı olarak zaman zaman işçilerin rızası alınarak ücretsiz izin uygulamasına gidildiğini savunmuştur. Davalı işveren davacının imzasını taşıdığı ileri sürülen bazı ücretsiz izin belgelerini sunmuştur.

Mahkemece işverence aralıksız çalıştırıldığı görüşüyle davaya konu ücret ve diğer işçilik alacakları bakımından yapılan hesaplamaya göre isteklerin kabulüne karar verilmiştir. Ancak davacı tarafın ücretsiz izin belgelerine karşı diyecekleri sorulmamış ve bilirkişi raporunda bu yönde bir değerlendirmeye yer verilmemiştir.

Ücretsiz izin uygulamasına dair belgelere karşı davacının diyecekleri sorulmalı ve dosyadaki delil durumu bu yönde yeniden değerlendirilerek, ücret farkı ve diğer işçilik alacakları bakımından gerekirse ek hesap raporu aldırılmalıdır.

5- Davalının zamanaşımı defi üzerine mahkemece ek hesap raporu almak yerine, zamanaşımının resen dikkate alındığından söz edilerek ancak denetime elverişli bir hesap yöntemi gösterilmeksizin karar verilmesi de hatalıdır.

6- Yargılama giderleri ile avukatlık ücretlerinin, kabul edilen miktarlar ile taktiri indirim dışındaki nedenlerle reddine karar verilen miktar gözetilerek belirlenmesi gerekirken bu yön dikkate alınmaksızın hüküm altına alınması da hatalıdır.