Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/6654 K.2014/12929

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 06.08.2004 tarihinde belediyeye vasıfsız işçi statüsünde girdiğini, emekli olması nedeniyle taşeron firma K. AŞ’den emekli olması istenerek çıkışının verildiğini, brüt maaşının 924,00 TL, Net ise 770 TL olduğunu, son çalıştığı taşeron firmada operatör olduğunu, traktör ve kepçe kullandığını, temizlik işlerinin belediyenin asli işlerinden olmasına rağmen davalı belediyenin bunu alt işveren durumunda olan taşeron firmalara yaptırdığını, taşeron firmaların da belediye adına iş yaptığını,

çalıştığı süre boyunca davacının rıza ve haberi olmaksızın belirli aralıklarla alt işveren firmalardan birinden çıkarılıp diğerinde çalıştırılmaya başlandığını, bunun nedeninin davacının iş hukukundan kaynaklanan haklarını vermemek, yasayı dolandırmak olduğunu, davacının hobi bahçesinde yaklaşık 2 yıl 8 ay bekçilik yaptığını, 2004/11 ayında hobi bahçesinden gönderildiğini, 2007/8 ayında operatörlük işi verildiğini, 2004-2007 sekizinci ayına kadar yıllık izin ücreti alamadığını, yılda 15 gün izin kullandırılması gerekirken, sadece operatör olduğu sürede 15 gün izin kullandığını, resmi ve dini bayramlarda izin verilmediğini iddia ederek kıdem,

yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 06.08.2004-30.04.2009 arasında belediyenin geçici, mevsimlik ya da kadrolu işçisi olmadığını, park ve bahçe işlerinin ihale ile işleri yapma taahhüdünde bulunan bağımsız farklı şirketlerin işçisi olduğunu, aralarında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, ihale şartname ve sözleşmeleri ile SGK kayıtlarından sigorta bildiriminin taahhütte bulunan şirketlerce yapıldığının açıkça belli olduğunu, davacının talepleri bakımından muhatabının mensubu olduğu şirketler olduğunu, belediyenin yaptığının sadece ihtiyaç duyulan hizmet alımı işini firmalara ihale etmekten ibaret olduğunu,

belediyenin taşeron firma ile birlikte sorumlu olabilmesinin ancak ihaleyi alan şirketin belediye şirketi olması halinde söz konusu olabileceğini, davacının 2004 yılından bu yana devam eden ihalelerde belediyeye ait bir şirket işçisi olarak ihaleye katılmış da olmadığını, her ihalenin belirli süreli akdedilmesi nedeniyle de tazminat yükümlüsü olamayacağını, belediye ile şirketler arasında alt üst işveren ilişkisi de bulunmadığını davanın taşeron firmalara ihbarı gerektiğini, husumet ve esastan reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem tazminatı, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde 06.08.2004 tarihinde çalışmaya başladığını ileri sürerek alacak talebinde bulunmuş olup, işe giriş tarihi ile ilgili maddi hatanın düzeltildiğine dair herhangi bir işlem yapılmadığı halde, hizmet başlangıç tarihini 06.05.2004 olarak kabul eden bilirkişi raporuna itibarla talep aşılarak hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacı çalışma süresine göre 4 tam yıl için 56 gün izne hak kazanmış olup, dava dilekçesinde 15 gün izin kullandığı açıklandığına göre bakiye izin süresi 41 gün karşılığı izin ücreti alacağı bulunmasına karşın hatalı hesaplama yapan rapora itibar edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: