Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/6688 K.2014/11759

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 01/07/2000 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 01/02/2010 tarihinde haksız olarak işten çıkartıldığını, hizmet süresi boyunca aynı işyerinde aynı işverene karşı aynı işi yaptığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve kötüniyet tazminatı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı N.. K.., duruşmadaki beyanında, 01/02/2010 tarihinde davalı işyerini devrettiğini, şirket tarafından işçilerin tüm alacakları ile birlikte işyerinin kendisinden devralındığını, şirketin işçilerin borcunun üstlendiğini belirttiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı E.. Ambalaj Tekstil Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, müvekkili şirketin P..Plastik San. ve Tic. A.Ş.'nin yan kuruluşu olup aynı adreste faaliyet gösterdiğini ve her iki şirket sahiplerinin de aynı kişiler olduğunu, diğer davalı N.. K..'in bir dönem P..Plastik San. ve Tic. A.Ş.'nin taşeronluğunu üstlendiğini, bu taşeronluk sözleşmesinin 01/02/2010 tarihinde karşılıklı olarak feshedildiğini, davacının 01/07/2000-10/03/2003 tarihleri arasında müvekkili firmada çalıştığını, daha sonra taşeron N.. K.. ile anlaşılması üzerine tüm hakedişleri ödenerek müvekkili şirketteki işine son verilip davacının taşeron işveren işçisi olarak çalışmasına devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı E.. Ambalaj Tekstil Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında açtığı dava açısından, davacının taleplerinin diğer davalı yanında çalıştığı sürelere ilişkin olduğu, davalı şirket hakkındaki davanın reddine karar vermek gerektiği, davalı N.. K.. açısından ise taleplerin sübut bulduğu davalı Nazifenin iş aktinin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiğini kanıtlayamadığı gerekçesi ile davalı şirket açısından davanın reddine, davalı N.. K.. açısından ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davalı N.. K.. ile P.. Şirketi arasında imzalanan 14/7/2003 tarihli taşeronluk sözleşmesinde, davalı N.. K..'in taşeron olarak P.. Şirketine ait işyerinde P.. Şirketine ait makina ve teçhizatla P.. Plastik Fabrikası için fason çuval dikimi işini üstlendiği, dosyadaki belgelere göre her iki davalı işverenliğin adreslerinin ve P..

Şirketi işyeri adresinin aynı olduğu, davacının hizmet dökümünde 2009 yılı Temmuz ayı - 1/2/2010 tarihleri arasında çalıştığı işyerinin “P.. PLASTİK SAN VE TİC AŞ ARACI NO 007, ÜNVANI N.. K..” şeklinde belirtildiği, davacı şahidi P.. T..'ın “... N..K.. davalı şirkette fason işçi çalıştırmaktaydı. Davacı, N..K..in işçisiydi. Servis N.. Ka.'e aitti. E.. Ambalaj Ltd. Şti.'nin kendine ait dar bir alanı bulunmaktaydı. Genelde fason çalıştırmaktaydı.

Fason çalışanlar aynı binada faaliyet göstermekteydi.. Fason atölyesinde çalışanlara ücretleri şirketten alınıp, fason çalıştıranlar tarafından işçilere ödenmekteydi. Fason atölyelerde çalışan işçilerle davalı şirket çalışanları aynı yerde yemek yemekteydi. Şirketin bünyesinde sadece imalat bölümünde 11 kişi bulunmaktaydı. Bunun dışında şirketin muhasebe bölümü bulunmaktaydı. Bunun dışında fason atölyelerde çalışanlar yaklaşık toplam 200'e yakın kişiydi.

Fason atölyelere ait muhasebe işlemleri davalı şirketin muhasebesi tarafından tutulmaktaydı.” yönünde beyanda bulunduğu, dosya kapsamından davacının tüm hizmet süresi boyunca hep aynı işi yaptığı hususları anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, tespit olunan bu hususların yanı sıra davalı vekilinin beyanlarından P.. Şirketi ile davalı şirket arasında organik bağ bulunduğu da açıktır.

Taraf ve tanık beyanları ile dosya içeriğinden, davacının dava dışı P.. P.. A.Ş.'ne ait işyerinde taşeron olarak faaliyet gösteren davalı şirket nezdinde çalıştığı ve çalışmasını 29/3/2003 tarihinden itibaren davalı alt işveren N.. K.. nezdinde sürdürdüğü ve davalı alt işveren N.. K..'in taşeronluk sözleşmesinin sona ermesi üzerine davacının iş aktinin 1/2/2010 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette işe başladığı ve 29/3/2003 tarihinden itibaren değişen alt işveren N.. K.. nezdinde çalışmasını sürdürdüğü, bu durumda alt işverenler arasında işyeri devri söz konusu olduğu anlaşılmaktadır.

Dosyaya mübrez ibranamede her ne kadar davacının davalı şirketten kıdem tazminatlarını aldığı belirtilmiş ise de, davalı vekilinin davacının diğer davalı taşeron ile anlaşması üzerine tüm hakları ödenmek sureti ile işine son verildiği şeklindeki savunmasının ve işçilerin maaşını ödeyemeyecek duruma gelen işverenin personel azaltımına gidebileceği yönündeki savunmalarının içerdiği çelişkiler karşısında bu ibranameye değer verilemeyeceği ve kıdem tazminatının ödendiğinin kabul edilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Netice olarak, P.. Şirketi ile önce davalı şirket sonra da davalı N.. K..'in arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisinin kurulduğu, davalı alt işveren şirket ile sonraki alt işveren olan davalı N.. K.. arasında işyeri devrinin gerçekleştiği, bu itibarla, davalı E..A..Tekstil Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin davacının devir tarihindeki ücreti üzerinden ve davacıyı nezdinde çalıştırdığı süre ile sınırlı olarak kıdem tazminatı açısından sorumlu olduğu gözetilmeksizin, davalı şirket açısından kıdem tazminatı talebinin reddi hatalıdır.