KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/6802 E., 2014/12940 K.·Mahkemesi : Hatay İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2014
- Tarihi
- 19/10/2011
- Numarası
- 2008/136-2011/306
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, maaş alacağı ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A)Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı eczacıya ait işyerinde çalışırken haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ücret ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını, iş akdinin güveni kötüye kullanarak çalıştığı süre boyunca sürekli davalının bilgi ve rızası olmadan kasadan para aldığının ortaya çıkması üzerine haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, fazla mesai alacağı talebinde bulunmuş olup, çalışılan işyeri eczanedir. Bu tür işyerlerinin çalışma gün ve saatleri Sağlık Bakanlığı denetimine tabi olup, mahkemece, çalışma bildirilen dönemde eczanelerin yaz ve kış çalışma gün ve saatleri sorularak tespit edilmeden, sadece tanık beyanlarına dayalı hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F)Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/6802, K. 2014/12940, 16 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama