Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/7127 K.2014/11923

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 2006 yılı Ağustos ayından, haksız olarak işten çıkartıldığı Ekim 2010 ayına kadar çalıştığını, işten çıkartılmadan önce şirket yetkilisince eli üzerine konularak içeriği gösterilmeyen ibraname başlıklı bir metnin imzalatılmak istendiğini, belgeyi imzalamayınca işine haksız olarak son verildiğini, bir kısım çalışmalarının SGK'ya bildirilmediğini, yine birkaç kez giriş-çıkış yapıldığını, ayrıca bazı çalışmalarının Şanlıurfa dışında Batman, Gelibolu, Osmaniye gibi yerlerde geçtiğini, Şanlıurfa'da çalıştığı bir yıllık sürede zaman zaman evine gidip geldiğini, diğer tüm zamanlarda haftanın 7 günü şantiyede çalıştığını,

şoför görevinde saat 06:00'dan akşam 19:00'a, bazen işlerin yoğunluğundan ötürü 20:00, 21:00'e kadar çalıştığını, dini bayramlarda ilk iki gün çalışmadığını, diğer günler ile resmi bayramlarda aynı şekilde çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, 3 öğün yemeğin şirket tarafından karşılandığını, Şanlıurfa'da kaldığı sürede servisten yararlandığını, en son aylık 1.000,00 TL ücret aldığını, işten çıkartılmadan önceki son bir aylığının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 30.09.2010 tarihinde firmanın Bismil-Batman arasındaki köprü şantiyesinde verilen görevi yapmadığını ve işyerinde bulunan diğer işçilere saldırıp tokat attığını, hakaretlerde bulunduğunu ve elindeki sopa ile şantiyeyi basarak işçilere kötü muamelede bulunduktan sonra çantasını alıp gitmesi üzerine 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-d ve h bentlerine göre haklı fesih nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı isteyemeyeceğini, davacının işyerinde hafta içi günlerde 08:30-17:30 saatleri arasında çalıştırıldığını, hafta sonunda sadece Cumartesi günleri öğle saatine kadar çalıştırıldığını, ücret alacağının olduğu ve yıllık izinlerinin kullandırılmadığı iddialarının yerinde olmadığını, davacının asgari ücretle çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgeler, olaya ilişkin düzenlenen tutanak ve özellikle dinlenen tutanak mümzii tanıkların beyanları dikkate alındığında davacının, işverinin diğer çalışanı E.. C..'yi tokatladığı ve işyerini terk ettiği anlaşılmaktadır. Davacı işçinin işverenin başka işçisine sataşması nedeniyle İş Kanunu'nun 25/2-d fıkrası gereği iş akdinin davalı tarafından haklı nedenle feshedildiği gözetilmeden davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü hatalıdır.

3-Hizmet süresinin sonunun kayıtlardaki gibi 30.09.2010 olması gerekir.

Şöyle ki; Bilirkişinin dikkate aldığı takoğraf kayıtlarının davacıya ait olduğu belli değildir. Kaldı ki davacı vekili de dava dilekçesinde fesih tarihini tam olarak belirtmemiştir. Bu nedenle hesaplamaların kayıtlardaki bu tarihe kadar yapılması gerekirken 08.10.2010 tarihine kadar yapılması isabetsizdir.

4-Hükmedilen alacakların net mi, brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: