Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/7159 K.2014/8706

Dava

Taraflar arasındaki, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.03.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat M. P. ile karşı taraf adına Avukat T. Y. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalıya ait Rusya'daki işyerinde satış ve pazarlama elemanı olarak 20/11/2008 tarihinden 10/07/2009 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini beyan ederek, ihbar tazminatı, hafta tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının müvekkil şirkette hiçbir zaman çalışmadığını, şirketle bağlantısının şirket çalışanı R. E.' in eşi olmasından kaynaklandığını, şirketin sadece yüklenici firma olup davacının eşinin çalıştığı Rusya/Essentuki şantiyesinde satış ve pazarlama faaliyetinin bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacıya verilen işçi vizesi, Rusya devleti tarafından verilen çalışma müsaadesi, iş aktinin feshine ilişkin yazı, davacının isminin de yer aldığı işçi vizesi ile gelecek davacının karşılanmasına ilişkin şirket iç yazışmasından davacının davalıya ait Rusya'daki işyerinde 5 ay 15 gün çalıştığı, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden bulunmadan ihbarsız olarak feshedildiği gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacının davalıya ait işyerinde iş sözleşmesiyle çalışıp çalışmadığı husus taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dava dilekçesinde satış ve pazarlama elamanı olarak aylık 2000,00USD maaşla işe alındığını bu sıfatla çalıştığı ve ücretlerinin ve diğer yasal haklarının ödenmediğini ileri sürmüştür.

Davalı savunmasında davacının hiçbir zaman çalışmadığını, proje müdür olarak çalışmış olan eşi yanında kalmak üzere Rusya’ya gitmesinin şirketçe sağlandığını, turist vizesiyle gitmesi durumunda kalabileceği sürenin kısıtlı olması sebebiyle ücretli olarak gösterildiğini, vize ve çalışma izinlerinin bu sebeple alındığını, eşinin işi sözleşmesinin feshi üzerine fiili çalışması olmayan davacı için de prosedür gereği fesih yazısı düzenlendiğini belirtmiştir.

Mahkemece, dosya içinde yer alan ve çevirisi yapılan vize belgeleri, çalışma izni yazısı ve fesih yazısına göre davacının iş yerinde işçi olarak çalıştığının kanıtlandığı sonucuna varılmıştır. Ancak dava dilekçesinde fiilen yapılan iş satış ve pazarlama olarak belirtildiği halde, hükme esas alınan belgelerde sistem mühendisi olduğundan söz edilmiştir. Davacının lise mezunu olduğu hususu ise tartışmasızdır.

Davacının davalıya ait Rusya işyerinde çalıştığına dair sadece davacının eşi olan ve işverene karşı dava açtığı anlaşılan E. E. beyanı olup bu ifadede de davacının satış ve pazarlama işi yapmadığı kalite yönetimi evraklarını düzenlediği belirtilmiştir. Aynı tanık beyanında davacı eşinin Rusya’da kalacağı ev güvenli olmadığı için her gün işyerine beraber gidip geldiklerini de açıklamıştır.

Davacının işyerinde fiilen çalıştığı dosya kapsamına göre kanıtlanamamıştır. Davacının eşi, olan ve işyerinde proje müdürü olarak çalışan E. E. ile beraber Rusya’ya gittiği, gerekli izinlerin bu yüzden alındığı anlaşılmaktadır. Davacıya çalışma süresi içinde hiç ücret ödenmemesi de fiili çalışma olgusunun bulunmadığını doğrulamaktadır. Davacı işyerinde yaptığı iş konusunda çelişkili anlatımlarda bulunmuştur. Davacının 5.5 ay süreyle işyerinde evrak düzenleme işinde çalıştığı yönünde de delil bulunmamaktadır. Bu konuda işveren karşı dava açan ve davacının eşi olan tanık beyanına göre sonuca gidilmesi isabetsizdir.

İş ilişkisinin varlığı kanıtlanamamış olmakla davanın reddi gerekirken yazılı şekilde isteklerin kabulü hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.