Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/7613 K.2014/10432

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde hafta içi 8.30-18.00 saatleri arasında, ayda bir Cumartesi günlerinde de 8.30-15.00 saatleri arası çalışıldığını, haftada en az üç gün 22.00, 23.00’e kadar çalışarak fazla mesai yapıldığını, genel tatillerde çalışıldığını ancak bu çalışmaların karşılığı ücretlerin ödenmediğini, ücrete ek olarak makine satışında, bakım sözleşmesi ve parça satışlarında prim ödendiğini, 2008 yılı Aralık ayı ve 2009 yılı Ocak aylarına ilişkin primlerin de ödenmediğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 100 TL fazla çalışma, 100 TL genel tatil, 250 TL prim alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, şirketlerinin zarar ettiğini, 2008 yılı Aralık ve 2009 yılı Ocak ayından beri prim ödenmediğini, fazla mesai ve genel tatil günleri ücretlerinin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100 TL fazla çalışma, 100 TL genel tatil, 250 TL prim alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Bilirkişi raporu ile net 2350 TL fazla çalışma alacağı ve 600 TL prim alacağı hesaplanmıştır.

Davacı ek dava açmamış, ıslahla dava konusu miktarları arttırmamıştır.

Mahkemece kısmi dava konusu yapılan miktarlardan 1 / 3 oranında indirim yapılarak 66,66 TL fazla mesai ücretinin, 66,66 TL genel tatil ücretinin kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yapılan fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin tamamı üzerinden yapılacak indirim oranının mahkemece belirlenip açılacak ek dava da dikkate alınmak üzere taleple bağlı kalınarak karar verilmesi gerekirken kısmi davaya konu olan miktarlardan indirim yapılarak bakiye miktarların hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Taktiri indirim nedeniyle reddedilen miktar itibariyle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilip hükmedilemeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim üzerine, reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.).

Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır.

Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır.

Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma ile ulusasal bayram genel tatil alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi.

Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil alacaklarından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.