Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/8936 K.2014/15076

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iki dönem halinde çalışan davacı işçinin ilk döneme ilişkin çalışmasının tazminata esas sürenin belirlenmesinde dahil edilip edilmeyeceği hususu ihtilaflıdır.

Davacı davalı Şirkete ait işyerinde ilk dönem 04.12.2003-24.08.2005 tarihleri arasında çalıştığını ve bu çalışmasını belindeki sağlık nedenleri sebebiyle tedavi için talep ettiği iznin işverence verilmemesi üzerine zorunlu olarak sona erdirdiğini, daha sonra 06.12.2005 tarihinde başlayan ikinci döneme ilişkin çalışmasının da tarafınca sigortadan çıkışının yapılması, çalışma şartlarının düzeltilmemesi ve fazla çalışma karşılığını ödenmemesi sebeplerine binaen 10.05.2007 tarihinde haklı nedenle sona erdirdiğini iddia etmiştir.

Davalı işveren ise davacının ilk dönem çalışmasının istifa suretiyle sona erdiğini savunarak, davacının el ile yazılmış 24.08.2005 tarihli istifa dilekçesini dava dosyasına ibraz etmiştir.

Mahkemece, dava dosyasına sunulan muayene, tetkîk ve tedaviye ilişkin belgelerden davacının sağlık sorunlarının bulunduğu ve işin niteliğinden kaynaklanan bu sağlık nedenlerinin haklı nedenle fesih sebebi olduğu gerekçesiyle davacının kıdem tazminatının kabulüne karar verilmiş ise de, yargılama safhasında davacının yaşadığı sağlık problemlerinin işinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı ve bu hastalığın işyerinde çalışmasına engel olup olmadığına ilişkin alınmış sağlık kurulu raporu olmadan varılan sonuç, eksik araştırmaya dayalı olup, yerinde değildir.

Ancak, evleviyetle davacının ilk dönem çalışmasının tazminata esas kıdeminin belirlenmesinde dikkate alınıp alınamayacağının tartışılması gereklidir. Bu bağlamda davacının davalı işveren tarafından dava dosyasına sunulan istifa dilekçesinin baskı altında alındığına veya iradesinin fesada uğratıldığına ilişkin somut bir iddiası ve ispatı olmamıştır.

Bu durumda istifa dilekçesine değer atfedilerek davalı savunmasına itibarla davacının ilk dönem çalışmasının kıdem tazminatını hak edecek şekilde sona ermediğinin kabulü gerekir. Davacının ikinci döneme ilişkin kabul edilen 01.09.2006-30.04.2007 tarihleri arası çalışma süresi toplamı ise 7 ay, 29 gün olup, kıdem tazminatına hak kazanmak için gerekli 1 yıllık sürenin altındadır.

Netice itibariyle, Mahkemece yukarıda belirtilen sebeplerle kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: