Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/9090 K.2014/14991

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde 06.04.2004 tarihinden 19.12.2006 tarihine kadar şef garson olarak çalıştığını, son ücretinin net 850,00 TL olduğunu iş akdine haksız son verildiğini, fazla mesai yaptığını, genel tatil ve hafta tatili dahil olmak üzere aralıksız çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ücretlerinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, asgari ücretle çalıştığını, çalışma süresi içinde doğan tüm ücretlerinin ödendiğini, özürsüz olarak 19-20-21/Aralık 2006 tarihlerinde işyerine gelmediğine ilişkin tutanaklar tutulduğunu, 08.08.2004- 28.09.2004 tarihleri arasında 50 gün ücretsiz izin kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 06.04.2004-19.12.2006 tarihleri arasında aralıksız aylık net 850 TL ücretle çalıştığı, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin davalı işverence ispat olunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının 06.04.2004 - 19.12.2006 tarihleri arasında aralıksız çalışıp çalışmadığı noktasındadır.

Davalı işveren, davacının 08.08.2004- 28.09.2004 tarihleri arasında 50 gün ücretsiz izin kullandığını savunarak buna ilişkin 07.08.2004 tarihli imzalı bir izin formu sunmuştur.

Bilirkişi raporunda ise iş müfettişinin davacı ile birlikte başka bir işçi içinde işyerinde denetim yaptığını ve davacının fasılasız diğer işçinin fasılalı çalıştığını beyan ettiğini, iş müfettişinin de 06.04.2004- 19.12.2006 tarihleri arası fasılasız çalıştığını tespit ettiğini belirtilerek söz konusu dilekçeye itibar edilmemiştir.

Dosya içeriği itibariyle yerel Mahkemece davacının fasılasız çalıştığının kabulü isabetlidir. Ancak çalışan, işyerindeki çalışması kesintiye uğramadan ücretsiz izin kullanabilir. Bilirkişinin davalı tarafından sunulan ücretsiz izin isteğini içeren dilekçeyi hesaplamalarda dikkate alınmaması gerektiği yönündeki gerekçesi yerinde değildir.

Bu sebeple davalı tarafından sunulan, davacıya atfen imzalı, davacının 08.08.2004- 28.09.2004 tarihleri arası 50 gün ücretsiz izin kullanma isteğini içeren dilekçesine karşı davacıdan diyecekleri sorulmalı, dosyadaki delillerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak hizmet süresi belirlenmeli ücretsiz izin kulanılan günler hizmet süresinden mahsup edilmelidir. Bu sebeple yazılı gerekçe ile ücretsiz izin kullanma talebini içeren dilekçenin değerlendirilmemesi isabetsizdir.

3- Taraflar arasında aylık ücretin miktarı konusunda da uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı dava dilekçesinde aylık net 850 TL ücret aldığını iddia ederken davalı da asgari ücret aldığını savunmuştur.

Mahkemece davacının iddiasına itibar edilerek net 850 TL ücrete göre dava konusu istekler hesaplanarak hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğinde davacının 09.01.2007 tarihli Çalışma Bakanlığı Antalya Bölge Çalışma Müdürlüğüne vermiş olduğu şikayet dilekçesinde aylık ücretini net 800 TL olarak göstermiştir. Davacıdan söz konusu dilekçesinde belirttiği aylık ücret miktarına karşı diyecekleri sorularak ücret seviyesi belirlenmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: