KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2012/9330 E., 2014/13876 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2014
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
- Dava
- Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği iddiasıyla, kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin, fazla mesai ve ücret alacaklarının tahsili için davalı aleyhine yürüttüğü icra takibine davalının itirazının iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, iş akdinin devamsızlık yaparak davacı tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin kalemleri yönünden takibe yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmiş, fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davaya konu alacağın varlığı tartışmalı olup, yargılamayı gerektirdiğinden alacak likit değildir. Bu nedenle icra inkar tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2012/9330, K. 2014/13876, 29 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama