Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/9394 K.2014/14301

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almıştır, karşı davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı- karşı davalı, davalıya ait işyerinde şoför olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde sona erdirildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı- karşı davacı ise, davacının kendi isteği ile istifa ederek işyerinden ayrıldığını, ihbar önellerine uymadığını, stifa ederek ayrıldığı için ihbar ve kıdem tazminatı hakkının doğmadığını, bakiye izin ücretinin ödendiğini, 45 saatlik çalışma süresini doldurmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı dava ile 500.00-TL ihbar tazminatı ödenmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini davacı değil davalı işveren tarafından önelsiz ve tazminatsız olarak feshedilmiş olduğundan davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğduğu, davalı işveren davacının iş akdini kendisi feshettiğinden karşı dava yönünden davacının tazminat hakkının doğmadığı ve karşı davanın yerinde olmadığı, davacının izin ücreti alacağının ödendiği ve haftalık yasal 45 saatlik sürenin üzerinde fazla çalışmasının bulunmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı- karşı davacının tüm davacı- karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Karşı davanın reddi karşısında davacı-karşı davalı yararına hükmedilen vekalet ücretinin karar tarihinde yürülükte olan tarife hükümlerine göre belirlenmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyize konu kararda hüküm fıkrasının karşı davaya yönelik 5 numaralı bendi kapsamında vekalet ücretine yönelik 2. paragrafın tamamen çıkarılarak yerine