Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/11672 K.2014/6746

Davacı vekili; davacının 19/02/2002-20/12/2010 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde çalıştığını, hizmet akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedilmesine karşın hak ettiği tazminatları ile diğer işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı D.. Ş.. vekili ; davacı ile aralarında hizmet ilişkisinin bulunmadığını, davacının davalı işyerinde çalışmadığını, diğer davalı şirket ile ilgilerinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. Ş.. vekili; işyerinin başka bir yere taşındığını, taraflar arasında imzalanan hizmet sözleşmesine göre davacının işyeri değişikliğini kabul etmesine karşın, yeni işyerinde işbaşı yapmayarak işi bıraktığını, kendi isteği ile fiilen işi bırakan davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, fazla mesai alacağının bulunmadığını, izinlerini kullandığını, asgari geçim indirimi şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı D.. Ş.. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı D.. Ş.. 'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle davacı tanığı N. A'ın beyanına göre davacının, Ayazağa'da bulunan davalı iş yerinin Seyrantepe'ye taşınması üzerine bir süre Seyrantepe'deki işyerinde çalışmaya devam ettiği, servis talebinin işverence karşılanmaması ve ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiği iş akdini haklı nedenle fesheden davacı işçinin kıdem tazminatına hak kazanacağı, ancak ihbar tazminatı talep edemeyeceği anlaşıldığından, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Mahkemenin hesabına itibar ettiği bilirkişi raporunda davacının ücreti 800,00 TL kabul edilerek buna göre hesap yapılmış olup, karar gerekçesinde davacı ücretinin 900,00 TL olduğunun belirtilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç: