KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2013/12610 E., 2015/9354 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2015
- Dava
- Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tahsiline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar davalı üniversite vekilince temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı üniversitenin 2547 Sayılı Kanunun 56/a -b maddesi yollaması ile Harçlar Yasasının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın mahkemece davalı üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç: Hüküm fıkrasının 4 ve 7 numaralı paragrafları tamamen çıkartılarak yerlerine;
“Davalı üniversite harçtan muaf olduğundan, yeniden harç alınmasına yer olmadığına,
Davalı üniversite harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan peşin harç ve ıslah harcının talep halinde davacıya iadesine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2013/12610, K. 2015/9354, 5 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama