Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/13052 K.2014/8725

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.03.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat A. Y. ile karşı taraf adına Avukat Ş. S. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, davalıya ait İMSA Un fabrikasında çalıştığını ancak sigortalarının düzenli yatırılmadığını, fazla mesai yaptığı halde ücretlerini alamadığını, 01.06.2012 tarihinde mesainin 1 saat daha önce başlayacağı ve fazla mesainin 1 saat daha fazla arttırılacağının talimatla belirtilmesi üzerine buna itiraz eden işçilerin iş akitlerinin iş verence sözlü olarak feshedildiğini, iş verenin işçileri işten kovmasına rağmen devamsızlık yapmış gibi ihtarname çektiğini, her gün sabah 07:00’de iş başı yapıp saat 18:00’de işten ayrıldığını, ayrıca iki günde bir 18:00’den sonra fazla mesaiye kalarak 21:00’e kadar çalıştığını,

hafta sonları cumartesi tam gün iki haftada bir pazar günü ise çalıştıklarını, dini bayramlarda ise kısmen çalıştıklarını, ücretli izinlerini kullanmamasına rağmen gerçeğe aykırı olarak imzalar alındığını beyanla, kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti,bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevaplarında, alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının üç gün üst üste işe gelmediğini, davacıya bu konuda ihtarname gönderdiklerini, iş yerinde fazla mesai uygulanmadığını, davacının tevil yollu iş yerinde fazla mesai yapılmadığını kabul ettiğini, davacının bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalıştırılmadığını, davacının faiz türleri konusundaki talebinin yasaya aykırı olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı iş verence çalışma saatlerinin arttırılmak istenmesi üzerine çalışma şartlarında esaslı değişikliği kabul etmeyen davacı işçinin iş sözleşmesinin feshedildiği, devamsızlık tutanaklarının sonraya ait olduğunu beyanla ihbar ve kıdem tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi dava dilekçesinde günlük mesai saatlerini 07:00 - 18:00 olarak açıklamış, iki günde bir 21:00’e kadar çalışma yaptığını belirtmiştir. Davacı tanıkları ise fesih öncesinde son 20 güne kadar gece ve gündüz vardiyalarının olduğunu açıklamışlardır. Davacı tanıklarınca gündüz vardiyası 07:00-19:00 saatleri arası olarak ifade edilmiş, gece vardiyası ise 22:00-07:00 saatleri olarak bildirilmiştir. Davalı tanıkları da gece ve gündüz vardiyasından söz etmişlerdir. Tanıklarca vardiya dönüşümlerinden söz edildiği halde davacının ne kadar süreyle hangi vardiyada çalıştığı konusunda açık bir beyanda bulunulmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı işçi sadece gündüz vardiyasında çalışmış gibi hesaplamaya gidilmiştir. Öncelikle davacının vardiyalı olarak çalışılan dönemde gece ve gündüz vardiyalarında dönüşümlü çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre hesaplamaya gidilmelidir. Bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan dava dilekçesinde çalışma saatleri 07:00 - 18:00 olarak açıklandığı ve iki günde bir 21:00 saatlerine kadar çalışma yapıldığı belirtildiği halde hükme esas alınan raporda 07:00-19:00 arası çalışma kabul edilerek hesaplamaya gidilmesi de doğru olmamıştır. Davacının 21:00 saatlerine kadar çalışması kanıtlanmış değildir. Bu nedenle gündüz vardiyasında çalışma saatleri taleple bağlı kalınarak 07:00- 18:00 arası olarak kabul edilmeli ve 11 saat olan süreden 1 saat ara dinlenme süresi düşülerek 10 saat çalışma esasına göre haftada 15 saat fazla çalışma ücreti hesaplanmalıdır.