Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/13668 K.2015/11193

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin davalı işyerinde Basın Kanuna tabi sayfa sekreteri olarak çalışmakta iken 15.02.2012 tarihinde haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücretinin %5 fazlalığı ve ikramiye alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş akdinin haklı nedenle feshedilip edilmediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi, iş akdinin haksız bir şekilde sözlü olarak feshedildiğini iddia etmiştir.

Davalı işveren ise, hizmet sözleşmesi gereğince davacının çalışma süresince tüm mesaisini Şirketlerine hasretmesi gerekirken aynı zamanda Yenişafak Gazetesinde çalışarak sözleşmeyi ihlal ettiği ve tazminata hak kazanamayacağını savunmuştur.

Mahkemece, 5953 sayılı Basın Kanunu’nun 13. maddesine göre taraflarca sözleşmede aksi kararlaştırılmadıkça başka bir işte çalışmakta serbest olduğu, hizmet sözleşmesinin dosyaya ibraz edilmediği, tanık beyanları ve diğer delillere göre davacının başka bir işle uğraşmayacağına dair taraflar arasında anlaşmanın bulunmadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 5953 sayılı Kanun’un “Rekabet memnuiyeti” başlıklı 13 üncü maddesinin 1 inci Fıkrasında “Gazeteci işverenle yaptığı mukavelede aksi zikredilmediği takdirde dışarda, basınla alakası olsun veya olmasın, başka iş tutmakta serbesttir.” hükmü mevcut olup, bu hükme göre gazeteci kural olarak mesaisini sadece bir işverene hasretme yükümlülüğü bulunmamakla birlikte, bu kuralın aksini taraflar kararlaştırabilirler.

Somut olayda, davalı işverence dosyaya ibraz edilen hizmet sözleşmesinin 4 üncü maddesinde davacının bütün mesai ve faaliyetlerini işverene hasredeceği, başka bir işte çalışamayacağı, ancak yazılı talebi üzerine işverence verilecek yazılı izin ile başka bir işyerinde çalışabileceği belirtilmiştir.

Davacının davalı işveren dışında başka bir işverende çalıştığı hususu, taraflar arasında ihtilaf dışıdır. Bunun yanında davalı işverence davacıya başka bir işyerinde çalışması için verilen yazılı bir izin de bulunmamaktadır. Böylelikle davacının sözleşmeye aykırı davrandığı sabittir. Davacının bu eyleminin tabi olduğu 5953 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin 3 üncü ve 4 üncü fıkralarında belirtilen haksız neden niteliğinde olup olmadığı değerlendirilmeden, dosya kapsamındaki diğer delillere göre feshin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının kabulü hatalıdır.

3- Ayrıca, davacının davalı işyerinden önce kayden çalıştığı şirketteki çalışmasından davalı Şirket, organik bağ sebebi ile sorumlu tutulmuş ise de; bu sorumluluk sebebi yeterince araştırılmadan ve gerekçelendirilmeden dava dışı şirkette geçen sürenin özellikle işçilik alacakları ve ihbar tazminatı yönünden dikkate alınması da ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.

Belirtilen sebeplerle, Mahkemece eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak verilen karar hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: