Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/13701 K.2015/11061

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı iddiasının ispatı için dinlettiği tanıklardan biri oğlu, diğeri ise davalıyla husumetli olup, bu tanık beyanlarına itibarla fazla mesai ücret alacağının hesaplanması doğru değildir. Diğer taraftan davalı tanık beyanlarına göre sonuca gidilmesi ve yasal ara dinlenmesi düşüldüğünde haftalık 0,5 saat fazla mesai tespiti yapılmış ise de, Dairemizin 2014/20413 ve 2014/27618 esaslarına kayıtlı bağlantılı dosyalarda bu dosya davacısı tanık olarak “ günde 1 saat yemek ve 15 dakikadan 2 kez çay molası verildiğini” beyan etmektir. İkrar niteliği taşıyan bu beyana göre 1,5 saat ara dinlenme düşünüldüğünden fazla mesai yapılmadığı sonucu çıkmaktadır. Fazla mesai yapılmadığı anlaşıldığından fazla mesai ücret alacağı talebinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3- Mahkemece zamanaşımı itirazı nedeniyle fazla mesai ücret alacağının kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır.

4-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalıdır

F) Sonuç: