Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/15533 K.2014/8923

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Kılınç tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 08.07.2011-07.02.2012 tarihleri arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile Santral (H.) Elemanı olarak çalıştığını, normalde 12.00-24.00 arasında çalışması gerekirken günün hangi saati olduğuna bakılmaksızın istasyonlarda bir problem varsa bu durumu yönetin, V. AŞ ve ekiplere bildirdiğini, saha ile santral arasında uyumu sağladığını, bu nedenle kimi zaman eve hiç gitmediğini, normal mesai saatlerinin çok üzerinde çalışmasına rağmen herhangi bir denkleştirme işlemi yapılmadığını, en son 850 TL maaş ve 208 TL de yemek çeki aldığını,

Kasım dahil 2011 Kasımdan itibaren yemek çekini ve Aralık 2011 tarihinden itibaren de aylık maaşını almadığını, iş akdini haklı nedenle feshetmek zorunda kaldığını iddia ederek ihbar tazminatı, fazla mesai ve fazla sürelerle çalışma, ulusal bayram genel tatil, asgari geçim indirimi, hafta tatili, eksik kalan maaş alacaklarının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 08.07.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, 07.02.2012 tarihinde işten ayrıldığını, kendi isteği ile ayrıldığından ihbar tazminatının hukuki dayanağı bulunmadığını, asgari ücretle çalıştığını, maaş alacağı bulunmadığını, fazla çalışma iddiasının dayanağının bulunmadığını, davacının 12 saat çalışıp, 24 saat dinlendirildiğini, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde nöbet usulü çalışıldığını, haftalık normal çalışma saatini aşan çalışma yapılmadığını, acil durumlarda uzun süreli çalışma olursa denkleştirme yapıldığını, fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının şirket bilgilerini izinsiz kopyalayarak suç işlediğini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile fazla mesai, genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi, eksik kalan maaş alacaklarının tahsiline, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriği, seri dosyalar ve UYAP sorgulamalarından, davacı tarafça dinletilen tanıkların davalı işverenlik aleyhinde davalarının bulunduğu, davalı vekilinin ise tanık dinletmekten vazgeçtiği anlaşılmıştır. Dinlenen davacı tanıklarının aynı işverenliğe karşı davalarının bulunması karşısında beyanlarına değer verilmemelidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin davacının fazla çalışmayı gerektirir şekilde çalıştığını gösterdiği, fakat somut bir tespite – hesaplama yapmaya elverişli olmadığı belirtilerek, davacı tanıklarının beyanına dayalı olarak davacının günlük en fazla 3 saat olmak üzere 6 gün için haftalık 18 saat fazla çalışma ücreti hesaplandığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında bulunan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tutanağından, işveren vekili Nakip Şahin’in yaptığı açıklamada, işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalışıldığını, fazla mesai yapılmadığını, haftada bir gün hafta tatili izni verildiğini, her zaman 8 işçinin yedek ekip olarak bekletildiğini, ihtiyaç halinde çalışanlara takviye desteği verildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Yine davalı vekilinin davaya cevap dilekçesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde nöbet usulü ile çalışıldığını, nadiren gerçekleşen acil durumlarda uzun süreli çalışma yapılmışsa, mutlak surette denkleştirme yapıldığını, ertesi gün tüm gün işe gelmemek, fazla çalışılan saat kadar dinlendirilmek şeklinde denkleştirme yapıldığını, ki davacının zaten 24 saatlik dinlenme ile çalıştığını ve fazla çalışmasının söz konusu olmadığını savunduğu anlaşılmıştır.

Fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacakları açısından BÇM tahkikat evrağının tüm ekleri ile birlikte getirtilip, işveren vekilinin tutanaktaki beyanı da değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: