Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/15535 K.2014/8925

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 08.09.2009-07.02.2012 tarihleri arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile Ofis personeli, araç ve jeneratör ve idari işler müdürü olarak çalıştığını, 08.00-17.30 arasında çalışması gerekirken araç ve jeneratör sayısı fazla olduğundan ve işlerin de yoğunluğundan oluşan tüm jeneratör ve araçların yakıt ve arızalarıyla ilgili sorunlarda gece çalışması da yaptığını, ayrıca şirketin faaliyet gösterdiği bütün illerde yakıt alınan petrol istasyonlarına uğrayarak ödeme yaptığından her ay iki hafta sonu şehir dışında geçtiğini, en son 1.400 TL maaş ve 240 TL de yemek çeki aldığını, Kasım 2011’den itibaren yemek çekini,

Aralık 2011’den itibaren de aylık maaşını alamadığını, iş akdini İş Kanunu madde 24/II-e uyarınca haklı olarak feshetmek zorunda kaldığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, çalıştığı süre boyunca hafta sonu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi, eksik maaş alacaklarının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 08.09.2011-07.02.2012 arasında çalıştığını, davacının aynı anda dava açan 11 arkadaşı ile birlikte hiçbir gerekçe göstermeden ve bildirimde bulunmaksızın üzerinde kayıtlı zimmetli ekipmanları da teslim etmeden işe gelmediğini, şirketin işlerinin durmasına ve şirketin taşeronu olduğu GSM şirketi nezdinde performans kaybına ve cezai yaptırımla karşı karşıya kalmasına sebebiyet verdiğini, işten kendi isteği ile ayrıldığından kıdem ve ihbar tazminatının hukuki dayanağı bulunmadığını, şirket çalışanlarından eski proje müdür yardımcısı C.

B. şirketten ayrılarak bir şirket kurduğunu, bu şirketin müvekkili ile benzer mahiyette faaliyet gösterdiğini, aynı gün işi bırakan çalışanlardan M..

Ş.. ile birlikte çalışanları örgütleyerek 6 Şubatta işi bırakmalarını tesis ettiği bilgisine ulaşıldığını, 19 çalışanın aynı gün planlı ve eylemli bir şekilde işi bırakarak şirketin zarar görmesine neden olduğunu, asgari ücretle çalıştığını, maaş alacaklarının banka havalesiyle ödendiğini, maaş alacağı bulunmadığını, asgari geçim indiriminin de hesaplanarak davacı hesabına yatırılacağını, fazla çalışmaya dair taleplerin dayanağının olmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde nöbet usulü çalışıldığını, haftalık normal çalışma saatini aşan çalışması bulunmadığını,

davacı ofis elemanı olduğundan ofis çalışma saatleri dışında çalışması bulunmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, ayrıca davacının şirket bilgilerini izinsiz kopyalayarak suç işlediğini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi, yıllık izin ve eksik kalan maaş alacaklarının tahsiline, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriği, seri dosyalar ve UYAP sorgulamalarından, davacı tarafça dinletilen tanıkların davalı işverenlik aleyhinde davalarının bulunduğu, davalı vekilinin ise tanık dinletmekten vazgeçtiği anlaşılmıştır. Dinlenen davacı tanıklarının aynı işverenliğe karşı davalarının bulunması karşısında beyanlarına değer verilmemelidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin davacının fazla çalışmayı gerektirir şekilde çalıştığını gösterdiği, fakat somut bir tespite hesaplama yapmaya elverişli olmadığı belirtilerek, davacı tanıklarının beyanına dayalı olarak davacının günlük en fazla 3 saat olmak üzere 6 gün için haftalık 18 saat fazla çalışma ücreti, hafta tatili, genel tatil alacaklarının hesaplandığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında bulunan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tutanağından, işveren vekili N. Ş.’in yaptığı açıklamada, işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında çalışıldığını, fazla mesai yapılmadığını, haftada bir gün hafta tatili izni verildiğini, her zaman 8 işçinin yedek ekip olarak bekletildiğini, ihtiyaç halinde çalışanlara takviye desteği verildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Davalı vekili davaya cevap dilekçesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde nöbet usulü ile çalışıldığını, haftalık normal çalışma saatini aşan çalışma yapılmadığını, davacının ofis çalışanı olduğunu ve ofis çalışma saatleri dışında bir çalışması bulunmadığından fazla çalışma iddiasının mesnetsiz olduğunu savunmuştur.

Fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti ile Motorola projesinden kaynaklı alacaklar açısından Bölge Çalışma Müdürlüğü tahkikat evrakının tüm ekleri ile birlikte getirtilip, işveren vekilinin tutanaktaki beyanı da değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: