Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/15606 K.2015/17409

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan ..... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenler yanında şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, işçilik alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., davacının işvereni olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Akdeniz, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile 31.12.2010 tarihinde kadar çalıştığını ve sürenin bitmesi nedeniyle iş sözleşmesinin sona erdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Prizma, davacının iş sözleşmesinin 02.04.2011 tarihli mutabakat ile sona erdirildiğini, ihbar tazminatının ödendiğini, ayrıca İK 2/7 maddesi uyarınca davacının işverenin ... olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalılardan ... işçi olup davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, bu nedenle davalılar Prizma ve Akdeniz firmaları yönünden davanın husumetten reddi gerektiği, iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş sözleşmesi 01.04.2011 tarihinde feshedilmesi üzerine davalılardan Prizma firması tarafından davacıya yapılan 520,17 TL ödemeye ilişkin banka dekontunda ihbar tazminatı ödemesi olduğu açıkça belirtilmiştir. Mahkemece davacıya yapılan bu ödemenin ihbar tazminatı alacağından mahsup edilmemesi hatalıdır.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda giydirilmiş brüt ücret aylık yemek ve yol yardımı brüte çevrilerek hesaplanmıştır. Davalı işverence işçiye verilen bir öğün yemek ve yol yardımı sosyal yardım niteliğinde olup bunlar gelir vergisi ve ssk priminden muaftır. Buna göre davacının yemek ve yol yardımı brüte çevrilmeden davacının aylık brüt ücretine eklenerek giydirilmiş brüt ücreti tespit edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı yeniden hesaplatılarak hüküm altına alınmalıdır.

4-Aynı bilirkişi raporunda davacının haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davalı işyerinde haftanın 6 günü 8-17 saatleri arasında çalışıldığı sabittir. Davalı tanıkları işyerinde bir saat yemek molası ve iki defa 15 dakikadan çay molası verildiğini beyan etmiştir. Davacı tanıklarıda işyerinde bir saat yemek ve iki defada çay molası verildiğini açıkça belirtmiştir.

Yine davacı Dairemizce temyiz incelmesi yapılan 2014/28926 E. sayılı dosyada tanık olarak dinlenmiş olup işyerinde 1 saat yemek molası ve iki defada çay molası verildiğini açıkça beyan etmiştir. Davalı işyerinde 1,5 saat ara dinlenme düşüldüğünde günlük 7,5 saat, haftalık ise 45 saat çalışma yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının fazla çalışma alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

5-Keza yine bilirkişi raporunda davacının genel tatil alacakları hesaplanırken davalı tarafça ibraz edilen 2005/Ekim ve sonrası döneme ilişkin bordrolardaki ücretler dikkate alınmadan son ücret asgari ücrete oranlanarak hesaplama yapılması hatalıdır.

Öte yandan yine ücret bodrolarının bazılarında genel tatil tahakkuku bulunduğu halde bilirkişi tarafından bordorların imzalı olmadığı belirtilerek bu bordrolar dikkate alınmamış ise de dosya içindeki banka kayıtları ile ücret bordroları uyumludur. Mahkemece dosya içindeki 2005/Ağustos ve sonrası döneme ait olan ücret bordroları dikkate alınarak tahakkuk bulunan aylar dışlanarak davacının genel tatil alacağı konusunda yeniden bir karar verilmelidir.

6-Mahkemece davacının çalıştığı son beş aylık dönemde yol parasının verilmediği belirtilerek yol ücreti hüküm altına alınmış ise de davacı tanıklar kendileri serbest biniş kartı verildiği açıkça beyan etmiştir. Davalı işverenin İstanbul'un ulaşım işini sağlayan ... olması nazara alındığında davacıya ... ait araçlara serbestçe binişi sağlayan kart verildiği sabittir. Mahkemece davacının yol ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.