KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2013/15715 E., 2014/10062 K.·Mahkemesi : Lüleburgaz İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2014
- Tarihi
- 15/11/2013
- Numarası
- 2013/140-2013/309
- Dava
- Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine, sendikal nedenle fesih yapıldığından işe başlatılmaması halinde gereken tazminat miktarının 1 yıllık ücret tutarında belirlenmesine 4 aya kadar ücret ve diğer sosyal haklarının hüküm altına alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
638 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı isteminin özeti: Davacı vekili; davacının, davalı iş yerinde 6 aydan fazla süredir çalıştığını, iş akdine sendikal nedenlerden dolayı son verildiğini, iş yerinde herhangi bir küçülme olmadığını, müvekkilinin yerine yeni işçi alındığını, hızlı bir şekilde sendikaya üye olan, istifa etmeyen, baskı sonucu istifa etse de üyeliğini yenileyen işçilerin işten çıkartıldığını, bu nedenle yapılan feshin haksız olduğunu ileri sürerek, müvekkilin işe iadesine ve sendikal tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili; davacının sendikal nedenlerle işten çıkartıldığı iddiasının asılsız olduğunu, müvekkil şirkette çalışan yaklaşık 30 kadar işçinin halen sendikaya üye olduklarını, müvekkilin uzun zamandır gözlediği işlerdeki daralma nedeni ile bir kısım makineleri satarak kaynak yaratmaya ve feshin son çare ilkesine uymaya çaba gösterdiğini, ancak bu çabaların sonuç vermediğini, şirket yönetim kurulunun daralan ve kötüleşen piyasa koşulları, üretimin düşmesi,
kapasite kullanımının azalması gibi nedenlere kötü gidişe dur diyebilmek amacıyla tenkisata gitme kararı aldığını, bu kararın uygulaması sonucu yaklaşık 40-45 işçinin çalıştığı kalender diye isimlendirilen 3 makine hattının devre dışı bırakıldığını, bir taraftan da şifahi olarak kendi isteği ile işten ayrılacaklara tüm tazminatlarının ödeneceğinin duyurulduğunu, ilk etapta 03/05/2013 tarihinde alınan tenkisat kararı doğrultusunda davacınında aralarında bulunduğu 4 işçinin işene son verildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti: Mahkemece; davalının fesihten sonra işçi temin etmesi sebebi ile feshin geçerli nedene dayanmadığı ve davacı tanıklarının, işveren temsilcileri tarafından işçilerin sendikaya üyeliklerinin istenmediği, sendikal faaliyette bulunanların tespit edilerek ilk etapta işten çıkartıldığı, diğerlerinin ise sendikadan istifası için toplantı ve konuşmalar yapıldığı yönündeki beyanları gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Ç)Temyiz: Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
D)Gerekçe:
Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.
Somut olayda; davacının, iş akdi 03.05.2013 tarihinde feshedilmiş olup, iş akdinin feshinden 3 gün sonra, 06.05.2013 tarihinde ilgili sendikanın yönetim kurulu kararı ile davacının sendikaya üyeliği kabul edilmiştir. Yerel mahkemece, iş akdinin geçerli bir nedene dayanmaksızın feshedildiğinin kabulü yerinde ise de, sendikal tazminata hükmedilmesi hatalıdır. Bu nedenle, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesi ile birlikte hizmet süresi dikkate alınarak işe başlatmama tazminatına hükmedilmesi gerekmiştir.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2013/15715, K. 2014/10062, 25 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama