Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/16734 K.2015/10559

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş, davacı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde yurt içi tır şoförü olarak çalışırken iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, asgari geçim indirimi, ikramiye, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının şirkette geçirdiği tüm süreye ait bütün hak ve alacaklarını aldığıını ve şirketi ibra ettiğini, tır şoförlerinin kendi mesai saatlerini kendilerinin serbestçe belirlediğini, bu nedenle fazla mesai ücret alacağı talep edemeyeceğini, genel tatil ve hafta tatili ücret alacağına hak kazanmadığını, asgari geçim indirimi tutarlarının eksik ödendiği iddiasının doğru olmadığını zamanaşımı süresinin de dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 04/01/1999-07/02/2011 tarihleri arasında davalı işyerinden tır şoförü olarak çalıştığı, emeklilik nedeni ile iş akdini feshettiği ve davacıya kıdem tazminatı adı altında 16.768,64 TL kıdem tazminatı ödendiği ibranamenin şarta bağlı olarak yapıldığı ve geçersiz olduğu, davacının tek başına araç süren işçi olduğu ve davacının çalışmasını bilmeyen tanıkların beyanlarına itibar edilemeyeceği, bu nedenle fazla mesai, hafta tatil ve genel tatillerde çalıştığı hususunun ispatlanamadığı sadece bakiye kıdem tazminatı, ikramiye alacağı ve asgari geçim indirimi alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işyerinde her yıl bir maaş tutarında ikramiye verildiğini ancak 2011 yılı başında ödenmesi gereken ikramiyenin ödenmediğini ileri sürüp ikramiye alacağını talep etmiş, davalı ise davacı alacaklarının ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ikramiye alacağı ile ilgili olarak 2011 yılına ait davacı imzası içeren Şubat ayı bordrosunda net 576, 57 TL ikramiye tahakkuku olduğu ancak bu bordronun davacı tarafça itirazi kayıtla imzalandığı ve bundan başka ödeme belgesi olmadığı belirtilmiş ve Mahkemece bu tutar hüküm altına alınmıştır.

Söz konusu 2011 yılı Şubat ayı bordrosunda ikramiye tahakkuku olduğu ve davacı tarafça bordronun imzalandığı ancak " yasal haklarım saklı kalmak üzere" cümlesinin de yazıldığı görülmektedir. Her ne kadar davacı böyle bir kayıt düşmüş ise de bu ibareden fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulduğu anlaşılmaktadır. Aynı bordroda kıdem tazminatı tahakkuku olup bu ödeme de kabul edildiğine göre ikramiye ödemesinin de kabul edilmesi gerekir. Davacı bu bordrodaki miktar dışında ikramiye alacağı olduğunu da ileri sürüp ispatlayamadığına göre ikramiye alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

3- Mahkemece davacının fazla çalışma ücretine ilişkin talebi ispat olunamadığı gerekçesi ile talep red edilmiştir.

Davacı yurt içinde tır şoförü olarak görev yapmakta olup Karayollaı Trafik Yönetmeliği ile Türkiye’nin de onayladığı Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Taşıtlarda Çalışan Personelin Çalışmalarına İlişkin Avrupa Anlaşması hükümleri ile bu anlaşmaya uygun olarak çıkarılan Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Araçlarda Kullanılan Takograf Cihazları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre sefere çıkıldığında araçta sürüş kartı ve takometre kullanılması zorunludur. Bu tür araçları kullanan kişilerin fazla çalışması yönetmelik hükümlerine göre sürüş zamanı tespit edilerek belirlenmelidir.

Davacı, fazla çalışma konusunda delil olarak takometre kayıtlarına dayandığına göre Mahkemece bu kayıtlar uzman bilirkişi marifeti ile çözümlenmeden ve davacının fazla çalışmaya esas sürüş zamanı belirlenmeden fazla çalışma alacağının reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: