KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2013/16863 E., 2014/34987 K.·Mahkemesi : İstanbul 9. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2014
- Tarihi
- 31/10/2013
- Numarası
- 2009/589-2013/638
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete ait kuyumcu atölyesinde 1995 tarihinde kuyumcu imalat ustası olarak çalışmaya başladığını, 01/04/2009 tarihinde davalı şirket tarafından haklı bir sebep olmadan iş akdinin feshedildiğini, en son 2.750,00 TL ücret aldığını, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı ile ücretli izin alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bu alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacıya fesihten sonra, 05/07/2013 tarihli banka yazısından da anlaşılacağı üzere, 21/04/2012 tarihinde 6.961,00 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığının anlaşılması karşısında, bu miktarın hesaplanan kıdem tazminatından mahsubunun gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.
3- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2013/16863, K. 2014/34987, 20 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama