KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2013/16942 E., 2014/10164 K.·Mahkemesi : İstanbul 15. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2014
- Tarihi
- 11/09/2013
- Numarası
- 2013/303-2013/358
- Dava
- Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A)Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli bir neden olmaksızın fesih edildiğini belirterek iş sözleşmesinin feshinin geçersizliği ile işe iadesine ayrıca davanın kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş akdinin davranışları sebebiyle haklı nedenle fesih edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, ispat yükü üzerinde olan davalı taraf tanık anlatımları ile iddiasını ve feshin haklılığını ispatlama yoluna gitmiş ise de dinlenen davalı tanıklarının anlatımlarından davalı işyerinde bir arada çalışanlar arasında gelişen konuşmalar ve bir kez gerçekleşen elektronik posta ile oluşan ortamın işyerinde dört yıldan fazla süredir çalışan bir personelin çıkarılmasını yani, iş akdinin haklı ve geçerli nedenle feshini gerektirecek bir ağırlıkta olmadığı, işverenin iş akdinin feshinde ölçülülük ilkesini aştığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
İş güvencesine ilişkin işe iade davası ile ile alacak davası birlikte görülemeyeceğinden yerel mahkemece alacak davasının tefriki ile sonuca gidilmesi gerekirken bu konuda olumlu ve olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F)Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2013/16942, K. 2014/10164, 25 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama