Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/1912 K.2014/35498

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kasadan para çaldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık işçinin iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacı iş sözleşmesinin işverini tarafından haksız feshedildiğini ileri sürmüş, davalı ise davacının kasadan para çaldığının ortaya çıktığını ve bunu dolaylı olarak kabul eden işçinin olayın gerçekleştiği günden sonra işe gelmediğini ve istirahat raporu aldığını savunmuştur. Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız nedenle feshedildiği kabul edilerek sonuca gidilmiş ise de, mahkemenin kabulü dosyadaki delillerle uyumlu olmayıp davacının işverenin güvenini kötüye kullandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3- Yerel Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada oniki saat fazla mesai yaptığı açıklanmasına rağmen, 01.07.2010-30.06.2011 tarihleri arasında haftada onsekiz saat üzerinden fazla çalışma hesaplanması hatalıdır.

4- Davalı tarafından sunulan bordroda yıllık ücretli izin ve fazla çalışma adı altında bir kısım tahakkuklar görülmektedir. Bu tahakkukların davacıya ödenip ödenmediği hususunda tarafların delillerini toplanmalı ve ödemenin kanıtlanması halinde tahakkuk yapılan ayın fazla çalışma yapılan süre hesabında ve yıllık ücretli izin hesabında dışlanması gerektiğinin düşünülmemesi isabetsizdir.

5- İlk derece Mahkemesince hükümde "Fazlaya ilişkin hakların reddine" ve aynı zamanda "Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına" karar verilerek hükmün kendi içerisinde çelişkiye neden olunması hatalıdır.

6- Hükmedilen ücretlerin net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: