Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/2214 K.2014/36540

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Hacıbeyli Belediyesinde işçi olarak işe başladığı, 29.03.2009 tarihinde adı geçen belediyenin köye dönüşmesi nedeniyle görev yapan tüm personelin İ.. İ..ne devredildiği, bu devir neticesinde müvekkilinin haklarının ödenmediğini, Hacıbeyli Belediyesinde çalıştığı süre yönünden T. İ. S. farkı, genel tatil alacağı, bayram harçlığı, ikramiye ve ilave tediye alacağı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, sosyal haklar alacağı, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı ile İ.. İ..ndeki çalıştığı dönem için ücret farkı alacağının en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, devir işleminin 5747 sayılı kanunun geçici 2/4. maddesi gereğince gerçekleştiğini, dava konusu alacakların tahakkuk ettirilerek davacıya ödendiğini, davacının hak ve alacağı olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava konusu istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık, işçilik alacaklarının ödenip ödenmediğinin tespiti yönünden mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı ile birlikte dava açan F.. B..ve D.. A.. isimli işçiler tarafından açılan davada bu dosya bilirkişisinden alınan rapor uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup Yargıtay 22. Hukuk Dairesince bilirkişi raporunun yeterli olmadığı belirtilerek karar bozulmuştur. Mahkemece bu karar da direnilmesi üzerine Yargıtay HGK. 05.03.2014 gün ve 2013/22-1214 E. 2012/249 K. sayılı kararı ile direnme kararının hatalı olduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

Dosya kapsamından davacının Hacıbeyli Belediyesinde işçi olarak çalışırken, 29.03.2009 tarihinde adı geçen belediyenin köye dönüşmesi nedeniyle görev yapan tüm personelin davalı Adana İ.. İ..ne devredildiği, daha önce Belediye-İş Sendikasına üye olan davacının, davalı işveren nezdinde çalışırken 25.05.2009 tarihinde Yol-İş Sendikasına üye olduğu anlaşılmaktadır. Davalı devir işlemi uyarınca davacıya tüm alacaklarının ödendiğini savunmuş, davacı taraf ise alacaklarının ödenmediğini iddia etmiştir. Dosyaya bir kısım ödeme belgeleri ibraz edilmişse de, yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu söz konusu işyeri kayıtları ve ödeme belgeleri yeterince ve gereğince incelenmeden tanzim olunmuştur.

Somut uyuşmazlığın incelenmesinde, bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, bilirkişi raporunun mahkeme kararının gerekçesinde de belirtildiği gibi ciddi hesap hataları içerdiği ve 5747 sayılı Kanun Ek Madde 2’nin hesaplama sırasında dikkate alınmadığı, davalı işveren tarafından dosyaya ibraz edilen ödeme belgelerinden hangilerinin hangi alacaklar ile ilişkilendirildiğinin, denetime elverişli şekilde belirtilmediği anlaşılmaktadır.

Bu bakımdan mahkemece, dosyanın konusunda uzman bilirkişiye tevdii ile, davacının alacak kalemleri tek tek belirlenerek, ödeme iddiasını ispat yükünün davalı işverende bulunması nedeniyle, sadece davalı işveren tarafından dosyaya ibraz edilen ödeme belgeleri dikkate alınarak, davacının her bir alacak kalemi ayrı ayrı ödeme belgeleri ile ilişkilendirilmek suretiyle, davalının ödeme iddiasının kanıtlanıp kanıtlanmadığını gösterir ve denetime elverişli şekilde düzenlenmiş rapor alınarak, dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

F) Sonuç: