Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/2450 K.2014/34431

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin, ücret farkı, fazla çalışma, hafta, bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.11.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat K.. E.. A.. ve şirket sahibi M.. Y.. ile karşı taraf adına Avukat Ş.. K.. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren bünyesinde 01.05.1998-11.11.2007 tarihleri arasında müdür olarak çalıştığını, iş sözleşmesini ücretinin ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bayram ve genel tatil, hafta tatili, fazla mesai, yıllık izin, ücret farkı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, 5 yıllığına şirket müdürü olarak atandığını ve mesaisini kendisinin ayarladığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu, genel tatil çalışması yaptığı ancak karşılığının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin yıllık ücretli izinlerini kullanıp kullanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Mahkemece dosyada tanık olarak dinlenen davacının eşinin beyanları üzerine davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığı kabul edilerek talebi reddedilmiştir. Yıllık ücretli izin kullandırıldığını ispat külfeti yukarıda belirtildiği üzere işverene aittir. Davalı işveren tarafından ibraz edilen belgelere göre davacının yalnızca 20 gün izin kullandığı sabittir. Dosya içindeki bilirkişi raporu yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının yıllık izin alacağı hakkında bir karar verilmelidir.

F) Sonuç: