Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/3522 K.2013/5863

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,davalı iş yerinde 01/05/1981 -01/08/2001 tarihleri arasında devamlı büro elamanı olarak asgari ücretle çalıştığını, 01/08/2001 tarihinde emekli olduğunu, ... kayıtlarında farklı şirketlerde çalışmış gibi gösterildiğini, çalışmış olarak gösterildiği şirketlerin çoğunun davalı şirket sahiplerinden olan ...'nın yakın akrabalarına ait olduğunu, davalının iş yerinde fiilen ve sürekli olarak çalışan ve 01/08/2001 tarihinde emekli olan müvekkiline hak ettiği kıdem tazminatının ödenmediğini, çalıştığı süre içerisinde hak ettiği yıllık izinlerini kullanmadığı gibi hafta tatili, genel tatil ve bayramlarda çalıştığını, hergün fazla mesai yaptığını belirterek kıdem taminatı ile yıllık izin,genel tatil,hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,şirket sahibi olan ...'nın 1994 yılında şirketini ...'ya taşıdığını ve ...'da bulunan işlerini tasfiye ettiğini, yanında elamanların kıdem ve ihbar tazminatlarını ödediğini, davacının hakkının zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve dosya içinde yer alan bilgi ve belgelere dayanılarak 16.12.2004 tarihinde davacının kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının kabulüne,hafta tatili,genel tatil ve fazla çalışma ücreti alacaklarının reddine karar verilmiştir.

Bu karar davalı tarafından temyiz edilmiş,temyiz üzerine dairemizce davacının 1994 ve sonrasında davalı iş yerinde çalışıp çalışmadığı konusunun ihtilaflı olduğu,davacının sigorta kayıtlarından dava dışı işverenler tarafından sigortalı işe giriş bildirgeleri verildiği anlaşılması nedeniyle 1.10.1994 ve sonrasında işe giriş bildirgesi verilen dava dışı işverenler ve bildirge verilen iş yerleri ile davalı şirket arasındaki ilişkileri belirlenmeden eksik inceleme ile 1.10.1994 tarihinden sonraki çalışmaların davalı iş yerine ait şirkette geçtiği kabul edilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğu,resmi kayıtlardan bu hususlar

araştırılarak,gerekirse bu konuda tanıklar celp edilip dinlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bu bozma kararına uyularak davacının ilk kez ceylan isimli şirkette işçi olarak çalışmaya başladığı, daha sonra bu şirketin isim değiştirerek...ismini aldığı, davacının ... hizmet kaydında bulunan tüm işyerlerinin tamamı getirtilen kayıtlarına göre davalı...isimli şirketin sahibi olan ...'nın kardeşi ve yeğeni veya akrabasına ait olduğu,

davacının tüm çalışmasının aynı adreste bulunan şirketlerde geçtiği, davacının sürekli aynı büroda çalıştığı, davacının işçi olarak sürekli ve fiilen davalı şirketin bürosunda çalıştığı, davacının enson çalıştığı şirket olan Şal isimli şirketin merkezi ... olmakla beraber Şal isimli şirket ile davalı...isimli şirketin soyadı...olan ve Kalo olan kişilerin aile şirketleri olduğu tüm bu şirketler arasında organik bağ bulunduğu davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağından davalı şirketin sorumlu olduğu,

davacının 01.05.1981 ila 01.08.2001 tarihleri arasında davalı şirkette işçi olarak çalıştığı, emekli olmak suretiyle işyerinden ayrıldığı gerekçesiyle davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda,davalı bilgileri gerekçeli kararda gösterilmemiştir.

Gerekçeli kararda tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin gösterilmesi zorunlu olduğundan davalı bilgilerinin gerekçeli kararda gösterilmesi hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesi ile genel tatil,hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarını da talep etmiş,bozma öncesi verilen kararda bu taleplerin reddine karar verilmiş,ancak bozma sonrası kararda ise bu taleplerle ilgili herhangi bir hüküm kurulmamıştır.

Bozulmakla hüküm ortadan kalktığından talep edilen genel tatil,hafta tatili ve fazla çalışma alacakları yönünden hüküm kurulmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: